பார்ப்பனர் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
பார்ப்பனர் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

திங்கள், 23 அக்டோபர், 2023

வேதங்களில் பிராமணர்களின் தொழிலும் கடமையும்(சவரம் செய்தல்)


வரலாற்றுச் சுவடுகளிலிருந்து... (அம்பட்டர்-நாவிதர் என்பவரின் விஷயம் - ஒரு வேதியர் எழுதியது)

இருக்கு வேதம் VIII 4 16166, 10 ஜ் 28-9 யசுர்வேதம் III 63 அதர்வண வேதம் VIII 2-17-இல் காணப்படும் பாடல்களில் "ஒரு குரு! நீர் முதன்முறை குடுமி வைத்து உபநயனஞ் செய்யும்போதும் முகத்தையும் சவரம் செய்யும்போதும் பழகியதாயும், பளபளப்புள்ளதாயும், கூர்மையுள்ளதாயும் உள்ள கத்தியைக் கொண்டு ஷவரம் செய்து அவன் முகத்தை அழகும் பிரகாசமும் அடையச் செய்வதோடு அவன் ஆயுள் குறையாமல் வளரும் படிச் செய்வீராக" என்றும், "ஓ பிராமணோத்தமர்களே! முன்னர் அறிவிற் சிறந்த பிராமணராகிய சவிதேவர், சோமன், வருணன், இராஜன் முதலியவர்களுக்குச் ஷவரம் செய்த அக்கத்தியினாலேயே ஷவரம் செய்து அவனுக்குப் பசுக்களும், குதிரைகளும், குடும்பமும் விருத்தியாகும்படிச் செய்வீராக" என்று அதர்வண வேதம் 63-8 பாடலிலும் கூறப்பட்டுள்ளன.

மேற்கூறிய வேதங்களில் உள்ள மந்திரங்களில எல்லாம் வல்ல ஈசவரனே பிராமணர்களைச் சவரம் செய்யும்படிக் கட்டளையிடுகின்றார். இதனால் சவரத் தொழிலாகிய மயிர் சிரைக்குந் தொழில் பிராமணர்களுடைய தொழிலாகின்றது. கடவுளின் திருவருளால் உலகம் தோன்றிய முதல், மக்களுக்குச் செய்ய வேண்டிய தனது கடமையை நாவிதர் அல்லது அம்பட்டர் என்னும் பிராமணர்கள் மட்டும் செய்து வருகின்றார்கள். மற்றும் பிராமணர்கள் அத்தொழிலை விட்டு விட்டமையால் கடவுளின் கட்டளையாகிய வேத விதியைக் கைவிட்டவர்களாகின்றார்கள்.

வேதத்தில் பிராமணர்களுக்கு விதித்துள்ள தொழில்களை எல்லாம் தற்காலப் பிராமணர்கள் இழிவாகக் கருதி அலட்சியப்படுத்தி விட்டுவிட்டார்கள். உண்மைப் பிராமணன் ஒரு மனிதனைத் தன்னைப் போல் பிராமணனாக்க, வேதத்தைப் பிரமாணமாகக் கொண்டு வேத விதிப்படி மந்திரங்களைச் சொல்லி அவன் தலையில் தண்ணீர் தெளித்துத் தனது தலை மேல் வைத்து மயிர் சிரைத்துக் குடுமி வைத்துப் பூணுல் அணியச் செய்து தன்னைப் போல் பிராமணனாகச் செய்கின்றான். மற்றவர்களையும்அவரவர் வருணாசிரமங்களின்படி ஒழுகச் செய்கின்றான். ஆதலால், நாவிதர் அல்லது அம்பட்டர் என்னும் பிராமணர்களே நியாயமான பிராமணராகின்றார்கள்.இப்படி வடமொழி நான்கு வேதங்களிலும் ஒருவனுடைய தலையிலுள்ள சிகையைச் சாஸ்திரீகமாக மந்திரங்களோடு நீக்கி அவரவர் சமயாசாரத்துக்குத் தக்கபடி குடுமிகளை வைக்குந் தொழிலை மிகப் பெருமையாகக் கூறி அது பிராமணர்களுடைய கடமையென்றும் வேதத்திற் கூறப்பட்டிருக்கின்றது.

உலகில் மனிதர்கள் செய்யுந் தொழில்களை எல்லாம் ஒரு மாலையாகக் கோர்ப்போமானால், அம்மாலையின் நடு நாயக மணியாய் விளங்குவது சவரத் தொழில் என்றும், எண் சாண் உடம்புக்குச் சிரசே பிரதானமாகிய நமது தலையிற் கையை வைத்து நமக்கு நல்வாழ்வை அளிப்பவர்கள் குருக்களே ஆவார்கள் என்றும், முடி சார்ந்த மன்னர் முதல் மற்றுமுள்ளோர் தலைகளெல்லாம் அம்பட்டருடைய இடது கையின் கீழ் இருக்கின்றதென்றம், அம்பட்டருடைய இடது கைத் தீட்சைச் சிரசில் பெறாதார் ஒருவருமில்லை என்றும் ஜாதி வரலாற்றில் கூறுகின்றன.

ஆதலால், இக்காலத்திலும் சில வைதிகப் பிராமணர் தங்கள் குழந்தைகளுக்குப் பூணூல் போடு முன்னர் மயிர் சிரைத்துக் குடுமி வைக்கும் போது அம்பட்டருடைய கத்தியை வாங்கித் தாங்கள் மந்திரத்தைச் செல்லிப் பூணூல் போட வேண்டிய காலத்திற் சிறுவன் தலையில் அக் கத்தியை வைத்து எடுத்துக் கொடுக்கின்றார்கள். சில பார்ப்பனர் கத்திக்குப் பதிலாக மா இலையைத் தலையில் வைத்துச் சவரம் செய்யும் பாவனை செய்வார்கள்.

வடமொழி வேதத்தைப் பிரமாணமாகக் கொண்ட வடநாட்டு மயிர் வினைஞர்களாகிய அம்பட்டர் தாங்கள் தான் நியாயமான பிராமணரெனச் சொல்லிப் பூணூல்  அணிந்து சவரத் தொழில் செய்வதோடு, கங்கைக் கரையில் உட்கார்ந்து கங்கையில் நீராடிப் புனிதமடையப் போகின்றவர்கட்குச் சங்கற்பம் பண்ணி வைக்கின்றார்கள். காசி முதலாகிய வடநாட்டுச் சிவாலயங்களிலும், ஜகந்நாதம் முதலான விஷ்ணு கோயில்களிலும் கடவுள் வடிவங்களைத் தொட்டுப் பூசை செய்யும் கருக்களாகவும், பட்டர்களாகவும் விளங்குகின்றார்கள். மேலும் பிராமணர்கள் வீட்டிற் சமையல் செய்பவர்களும், சிற்றுண்டி செய்பவர்களும், விற்பவர்களும் அக் குலத்தினராகவே இருக்கின்றார்கள். வடநாட்டு அம்பட்டர் ஒருவகைப் பிராமணர்கள் என்று தங்களைச் சொல்லிக் கொண்டு தமிழ்நாட்டில் வந்து சிற்றுண்டி செய்து விற்றும், சோற்றுக் கடை வைத்தும் மிகுதியாகப் பணம் சம்பாதிக்கின்றார்கள். அவர்களுடைய பலகாரங்களையும், சாப்பாட்டையும் தென்னாட்டு பிராமணர் முதல் எல்லோரும் மிக அருமையாக வாங்கி உண்ணுகிறார்கள்.

தென்னிந்தியாவில் தமிழ்நாட்டில் சவரத் தொழில் செய்யும் அம்பட்டர் தங்கள் கல்வி, அறிவு, ஒழுக்கம், ஆசாரம் முதலியவைகளைக் கைவிட்டதனால் தங்கள் செல்வநிலை குறைந்தது. தங்கள் முதல் தொழிலும் உயிர்க் காவல் தொழிலுமாகிய மருத்துவம், இரண மருத்துவம் முதலியவைகளைக் கைவிட்டபடியால் பொது ஜனங்கள் மயிர் வினைஞரைக் கேவலமாக நடத்துகின்றார்கள். இது மிகக் கொடுமையான - முட்டாள் தன்மையான செய்கை என்பதை உயர்ந்த ஜாதியார் என்று தங்களை நினைத்துக் கொண்டு ஜாதிபேதம் பாராட்டும் பேதையர்கள் இனிமேலாவது உணர வேண்டும்.

('விடுதலை' - 6.3.1937, பக்கம் 7)

செவ்வாய், 24 நவம்பர், 2020

பிராம்மணர்கள் பூமி தேவர்களாம்!

 

ஆறாம் அறிவு, முகநூல் பதிவு
மஹேஸ்வரர் உமா தேவியிடம்,
“ப்ராம்மணர்கள் உலகங்களைக் காப்பதற்காக படைக்கப் பட்டவர்.அதனால், அவர்கள் பூமி தேவர்களென்று சொல்லப்பட்டனர்.தம் நன்மையைக் கருதுகிற யாரும் ப்ராம்மணர்களை அவமதிக்கலாகாது.தேவியே! தானத்தையும் தவத்தையும் எப்போதும் நடத்துகிறவர்களாகிய பிராம்மணர்கள் இராமற்போவாராயின் இரண்டு லோகங்களும் நிலையில்லாமற் போகுமென்பதுதான் சுருக்கம்.உலகங்களுள் பிராம்மண ஜன்மம் மட்டும் பெறுதற்கரியதென்று நினைக்கப் படுகிறது.பிராம்மணன், கல்வியில்லாதவனாயிருந்தாலும் பொருளில்லாதவனாயிருந்தாலும் எப்போதும் பூஜிப்பதற்குரியவன்”
-மகாபாரதம்,அநுசாஸன பர்வம்,தானதர்ம பர்வம், 208 ஆவது அத்யாயம்
குறிப்பு: மகாபாரத நூலில் உள்ளது உள்ளபடி!

சனி, 15 பிப்ரவரி, 2020

இந்திய வரலாற்றில் இருபிறப்பாளரும் - முப்பிறப்பாளரும்

இந்திய வரலாறு என்பது இரண்டாம் தமிழ்க்கழகம் என்னும் சிந்துவெளிக்காலத்திலும் மூன்றாம் தமிழ்க் கழகத்தின் தொடக்கக்காலம் வரை முற்றிலும் தமிழர் வரலாறாகவே இருந்தது.

இந்தியா முழுவதிலும் கிடைத்துள்ள சிந்துவெளி முத்திரைகளிலுள்ள தமிழ்ச் சொற்களே இவ்வுண்மைக்குச் சான்றாக உள்ளன. இப்பொழுது தமிழ்நாடு இந்தியாவில் இருக்கிறது. முற்காலத்தில் இந்தியா தமிழ்நாட்டில் இருந்தது. பாலி மொழியில் உள்ள ‘தமலிகா’ என்னும் சொல்லும் சுமேரிய மொழி வழங்கிய ‘மெலுகா’ என்னும் சொல்லும் ‘முழுமையாகத் தமிழர்களே வாழ்ந்த இந்திய நிலப்பரப்பைக் குறித்தது ‘ என்பது வரலாற்றில் இடம்பெற வேண்டிய செய்தியாகும்.

அக்காலத்தில் சாதிப்பிரிவுகள் தோன்றவில்லை. ‘அய்ந்திணை மக்கள் அனைவரும் உயர் குடிப்பிறப்பினரே’ என்பதால் தொல்காப்பியர் மக்கட்பிறப்பினரை ‘உயர் திணை’ என்று ஒரே பிரிவில் அடக்கினார். ஆனால் இந்தியாவில் புகுந்த ஆரியர் நிறவேறுபாட்டை காரணமாகக் கொண்டு நஞ்சான நால்வருண வேறுபாட்டை மண்ணின் மக்களிடம் வித்தூன்றி அவரின் ஒற்றுமையைக் குலைத்துச் சென்றனர்.

இருபிறப்பாளர்

விப்ரர், துவிசர் என்னும் சொல்லாட்சிகள் பிராமணரை மட்டும் குறித்தன. வேதமொழியில் இருபிறப்பாளர் என்னும் பொருளில் இச்சொற்கள் வழங்கினாலும் இவற்றைத் தம் ஜாதிப்பெயராக சொல்லிக் கொள்ளாமல் பிராமணர் என்னும் பெயரையே நிலைப்படுத்திக் கொண்டனர். பிராமணர் என்னும் சொல் புத்தமடத்துத் துறவிகளுக்கு மட்டும் வழங்கி வந்த பாலிமொழிச்சொல் என்பதை மறைத்து விட்டனர். ‘புத்தரின் தம்மபதம் நூலின் ஒன்பதாவது பிரிவுக்கு பிராமண (பாமண வக்க) வர்க்க’ (முனிவர் பிரிவு) என்றே பெயரிடப்பட்டுள்ளது.

ஆரியர்கள் ‘பூணூல் அணிவதற்கு முன்பு ஒருபிறப்பும், பூணூல் அணிந்து பின்னர் வேதம் ஓதத்தொடங்கும் போது ஒருபிறப்பும்‘ என இருபிறப்புக் கொண்டவர்களாகத் தம்மைத்தாமே பாராட்டிக் கொண்டனர். வேதம் ஓதுதல் என்பது செவி வழி கேட்டு மனப்பாடம் செய்து அப்படியே கிளிப்பிள்ளை போல் ஒப்புவிப்பதாகும். தெருக்கூத்தில் நடிப்பவன் படிக்காதவன் என்றாலும் பாட்டும் உரைநடையும் அழகாக விடிய விடிய ஒப்புவிக்கின்றான். இத்தகைய கேள்வி அறிவே வேதக்கல்வி எனப்பட்டது. இது ஏடும் எழுத்தாணியும் கொண்டு எழுதிப்படிக்கும் கல்வியறிவு ஆகாது.

திருவள்ளுவர் கல்விக்கு முதலிடம் தந்து கேள்வி அதிகாரத்துக்கு அடுத்த இரண்டாவது இடம்தான் தந்தார். அக்காலத்தில் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு (நீமீஸீsus) நடத்தியிருந்தால் வேதியர் அனைவரையும் எழுதப்படிக்கத் தெரியாதவர் பட்டியலில்தான் சேர்த்திருப்பார்கள். வெறும் கேள்வியறிவு மக்களின் சிந்தனை ஆற்றலை வளர்த்து நாகரிக மேம்பாடு அடைய உதவாது. கல்வி கற்ற இனமே நல்லதொரு நாகரிக முதிர்ச்சி பெற முடியும்.

முப்பிறப்பாளர்

இருபிறப்பாளர் என்பவர்களின் பார்வையில் தமிழினத்தை நோட்டமிட்டால் தமிழினத்தார் அவரினும் உயர்ந்த முப்பிறப்பாளர் என்பது தெளிவாகும். தமிழர்கள் அய்ந்தாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேலாக எழுதப்படிக்கத் தெரிந்த இனமாக விளங்கினர். கல்வி கற்ற பாணரும் கூத்தரும், ஓதாளர் என்போரும் கல்லாத நாட்டுப்புற மக்களுக்கும் கேள்வியறிவு புகட்டினர். ”உலகம் பாதி ஓதாளர் பாதி” என்னும் பழமொழியும் இதை உணர்த்தும். எனவே “இயல்பான மாந்தப்பிறவியால் ஒரு பிறப்பும், கல்வியறிவால் இரண்டாம் பிறப்பும், கேள்வியறிவால் மூன்றாம் பிறப்பும் எனத்தமிழர் முப்பிறப்பு கொண்ட வர்கள்”. உயர்வு தாழ்வு காட்டும் மதிப்புறு துலாக்கோலில் எடையிட்டால் தமிழினத்தாரே பார்ப்பனரை விட உயர்ந்த பிறப்பினராவர்.

இந்த உண்மையை மூவேந்தர்கள் வலியுறுத்த மறந்தாலும் அறிவரான தமிழ்நாட்டுச் சித்தர்கள் ஆரியரின் பிறப்புவழி பிரிவினைக் கோட்பாடுகளை வன்மையாகக் கண்டித்தனர். இத்தகு உண்மைகளை இந்திய வரலாற்றில் இடம் பெறச் செய்ய வேண்டும். தன் வரலாற்றை மறந்த இனம் அடிமையாகவே இருக்கும். இக்கருத்தை “Ignorance of History will make the people slaves for ever” என்னும் ஆங்கிலப் பொன்மொழியும் சுட்டிக் காட்டுகிறது.

ஒரே சாதி - நூற்றுக்கணக்கான வேறு பெயர்கள்

தச்சன், கொல்லன் எனும் தொழிற்பிரிவினர்க்கு ஒரே சாதிப்பெயர் மட்டும் இந்தியாவில் நிலவுகிறது. ஆனால்  “பார்ப்பனர்க்கு மட்டும் இந்தியாவில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட ஜாதிப் பெயர்கள் இருப்பது ஏன்?” என்று எவரும் வினா எழுப்ப வில்லை . வேதியரைக் குறிக்கும் ‘விப்ர’ என்றோ ‘துவிச’ என்றோ வடமொழி பெயர் சொன்னால் எவருக்கும் விளங்காது. அதனால் ‘பிராமணர்’ என்னும் பாலிமொழிச் சொல்லையும் சமண முனிவர்க்குத் தமிழில் வழங்கிய ‘அய்யர், பார்ப்பனர்’ என்னும் சொற்களையும் தமிழ் முனிவர்க்கு மட்டுமே வழங்கிய ‘அந்தணர்’ என்னும் சொல்லையும் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டனர். வடநாட்டு மொழிகளிலும் உயர்ந்தவர்களுக்குரிய மதிக்கப்படும் குடிப்பெயர்களையேத் தமக்குரிய ஜாதிப்பெயர்களாகத் தேர்வு செய்துக் கொண்டனர்.

ஓகம் (யோகம்) செய்தால் தமிழன். யாகம் செய்தால் ஆரியன். தமிழர் ஓகம் பயிலும் மாணவப்பருவத்தில் தோளில் அணிந்த ஓகப்பட்டிகையைத் தமக்குரிய பூணூலாக்கிக் கொண்டனர். போலன் கணவாய் வழியாக ஆப்கானத்தானத்தில் புகுந்த ஆரியர் அங்குத் தமிழ்ப் பேசிய பிராகுவி மக்களோடு தங்கியிருந்தனர். பிராகுவி மொழி பேசும் மக்கள் தமிழர்களைப் போன்றே இன்றுவரை குழந்தைகளுக்கு முடி இறக்கிக் காதுகுத்தும் விழா நடத்துகின்றனர். இதனைக் கூட்டமாகவும் நடத்துவர். ஏதேனும் குறிப்பிட்ட காரணத்தால் அந்நிகழ்ச்சியைத் தள்ளி வைக்க நேர்ந்தால் உச்சியில் மட்டும் சிறிது முடியை ஒதுக்கி மொட்டையடித்துவிடுவார்கள். ஓரிரு ஆண்டு கழித்து காது குத்தும் நிகழ்ச்சி நடத்துவர். இதனைக்கூர்ந்து கவனித்த ஆரியப்பார்ப்பனர் தாமும் உச்சிக்குடுமி வைத்துக் கொண்டனர். ஆனால் கலப்பினப் பிராமணர்கள் விராத்திய பிராமணர்கள் (வேளாப்பார்ப்பனர்) என ஒதுக்கப்பட்டனர்.

இந்தியா முழுவதும் வாழ்ந்த தமிழரிடை பாணர்கள் பாட்டுப்பாடி பொருள் திரட்டியதைப் பார்த்து இவர்களும் கூட்டாகப் பாட்டுப்பாடிப் பரிசு பெற்றனர். இந்தப்பாடல்களே இருக்குவேதப் பாடல்களாயின. சிந்துவெளி முத்திரையில் பெரும்பாணன் என்னும் பெயர்ச் சொல்லும் இடம் பெற்றுள்ளதை நான் படித்துக் காட்டியுள்ளேன்.

இந்திய மக்களோடு ஒட்டாமல் தனித்து தம்முள் ஒதுங்கிக் கொள்ளும் தன்னலம் பேணும் இயல்பால் இந்திய மண்ணில் இவர்களால் ஒற்றுமையை வளர்க்க முடியவில்லை. ஆனால் இந்திய மக்கள் தம்முள் ஜாதி வேறுபாடற்ற ஓரினமாக வாழவும் இவர்கள் விடவில்லை . இருபிறப்பாளர் என்னும் ஏணியில் தம்மை ஏற்றிக்கொண்டவர்கள் உண்மையில் எவ்வகையிலும் தமிழினத்தாரைவிட உயர்ந்தவர்கள் அல்லர் என்பதை வரலாறு உணர்த்துகிறது.

- பேராசிரியர் இரா. மதிவாணன்

 - விடுதலை ஞாயிறு மலர் 15 2 20