பிராமண சனாதன தருமம்

வரலாற்றுச் சுவடுகள்: 

2022 நவம்பர் 1-15 2022 

November 1, 2022உண்மை இதழ்

கைவல்யம்

“உத்தியோகத்தைப் பிராமணர்கள் தேட வேண்டியதில்லை; உத்தியோகம் தானே அவர்களைத் தேடிவரும்’’ என்றார். சர்.சி.பி. அய்யர். ஏன் அப்படிச் சொன்னார்? பதவி செல்வம் என்கிற ஆணவத்தாலா? அல்லது உயர்ந்த ஜாதி என்கிற பெருமையினாலா? அல்ல. புத்தி, படிப்பு, உழைப்பின் தன்மை, சந்தர்ப்பத்தை விடாமல் உபயோகப்படுத்திக் கொள்ளும் வழி முதலியவைகளெல்லாம் பிராமண ஜாதியான தன் ஜாதிக்குத் தெரியுமென்பது அவருக்குத் தெரியும். அது புத்தியுடைய எல்லோருக்கும் உயர்ந்ததும் உரித்தானதுமாகும். பின்சபைக்கு வந்த வைதிகர்களுடையதும் மடாதிபதி களுடையது-மான ஆசிர்வாதங்களெல்லாம் குறுகிய களத்திலிருந்து வந்தவைகள். களமும் விரிந்து சின்னத்தலையும் பெரிய தலையானால் அவைகளும் நின்றுவிடும். சரியான நேர்வழிக்கும் வந்துவிடும். .

வரவேற்புரையில் பிராமணர்களைக் குற்றம். சொல்லுகிறார்கள், அது கூடாதென்று காணப்படுகிறது. பலநாட்களாகப் பிராமணர்-களைக் குற்றம் சொல்லுகிறோம். ஏன் குற்றம் சொல்லுகிறோம் என்று நினைத்துப் பார்க்க வேண்டிய பொறுப்பு அந்தச் சமூகத்திற்கு இருக்கிறது. அங்கே அவர்கள் புத்தி கட்டாயம் செல்லவேண்டும். நாங்கள் எத்தனையோ குற்றங்கள் சொன்-னோம். புரட்டுப் பித்தலாட்டங்களைப் பிரத்தியட்சமாகக் காட்டினோம். இனியும் எங்களைப் பாதிக்கும்படியான குற்றங்களை அவர்கள் விடவில்லை. உண்மை உணர்ந்த அவர்களில் சிலரிடமிருந்தேனும் உண்மைக்குப் பரிந்து பேசும் குணம் வெளிப்படவில்லை. உண்மையைக் காண்பதும், கண்டதை உண்மை-யாகச் சொல்லுவதும் பிராமணனின் இலட்சணம், அதுதான் பிராமண தருமம். அதற்குத்தான் சனாதன தருமம் என்று பெயர். சனாதன தருமம் என்றால் பழைய தருமம் என்று அர்த்தம். அவர்கள் எழுத்து, பேச்சு, எண்ணம், போக்கு, நடத்தை முதலியவைகளிலுள்ள குற்றங்களைப் பிரத்தியட்ச அனுபவத்துடன் சொல்லுகிறோம். அது சரியல்ல என்று நியாயத்துடன் சொல்லட்டும்.

அவர்களின் நியாயமும் சரியாக இருந்தால் குற்றம் சொல்வதை விட்டுவிடுகிறோம். நாங்கள் எப்படியிருந்தால் உங்களுக்கென்ன, எங்களை ஏன் குற்றம் சொல்லுகிறீர்கள் என்று அவர்கள் கேட்கலாம். பிராமண தருமம் என்றாலும், இந்து தர்மம் என்றாலும் சனாதன தருமம் என்றுதானே அர்த்தம்? சனாதன தருமத்தில் பிராமணன் இருந்தால், சூத்திரனும் இருக்கத்தானே வேண்டும்? அந்த அர்த்தத்தில்தானே அதன் பெயரை அமைத்தது; அதைத்தானே அவர்களும் நினைத்துச்சொல்லுகிறார்கள்! ஆங்கில தருமமான ஏகாதிபத்தியத்தைக் காப்பாற்ற வேண்டும், அதுவே உலகத்திற்கெல்லாம் நன்மை பயக்கக்கூடியது என்று ஆங்கிலேயர் சொன்னால் நாம் சும்மா இருப்போமா? இருக்கிறோமா? அதே காரணம்தான் நாங்கள் பிராமணர்களைக் குற்றம் சொல்லுவதற்கும் ஆங்கிலேயர் நம்மை அரசாட்சி செய்ய ஆரம்பித்த உடனே அதைச் சொன்னார்கள். அதற்குப்பின் அவர்களுடைய பாஷை, சட்டம், முதலியவைகளைப் படித்தோம், நியாயமும் தெரிந்துகொண்டோம், அதுபோலவே பலகால-மாகப் பிராமண தருமம் என்றும் சனாதன தருமம் என்றும் சொன்னார்கள். அதன் சட்ட திட்டமான வேதஸ்மிருதிகளை நாம் படிக்கக் கூடாதென்று சொல்லியதும் அன்றி படித்தாலும் படிக்கும் பக்கத்திலிருந்துகேட்டாலும் கொடும் தண்டனையை ஏற்படுத்தினார்கள்.

இப்பொழுதோ அவர்களுடைய காயத்திரி மத்திரபுஸ்தகம் காலணாவிற்கு விற்கிறது. உபநிஷத்துகள், பிரம்ம சூத்திர பாஷியங்கள் முதலிய தத்துவ சாஸ்திரங்களை எல்லாம் தமிழில் படிக்கிறோம். போதாக்குறைக்கு வடதேசம் போய் வடமொழியில் பண்டிதனாகி வந்த ஒரு தமிழனால் இருக்வேதம், ‘சாமவே தம் இரண்டையும் தமிழில் மொழிபெயர்த்து சூளை இராசாமிப் பிள்ளை முப்பது, நாற்பது ஆயிரம் ரூபாய் செலவு செய்து அச்சுப்போட்டு இனாமாகவே எல்லோருக்கும் கொடுக்கிறார்; அதையும் படித்துத்தான் குற்றம் சொல்லுகிறோம். திராவிட நாட்டு உயர்குடி மக்களையெல்லாம் இனியும் பிராமணர்கள் என்கிற ஜாதிக்குத் தாசி மக்களாகவும், வைப்பாட்டி பிள்ளைகளாகவும், அடிமைகளாகவும் இருக்கவேண்டும் என்கிற சனாதன தருமத்தைச் சொல்லுகிறார்கள். அதைக் கடவுள் சொன்னதாகவும் சொல்லு–கிறார்கள். அந்தக் கடவுளை எவ்வளவு பெரிய குற்றவாளியாக்குகிறார்கள் என்பதை உணர்வதில்லை. வேதத்தில் இருக்கிறதென்கிறார்கள். அது எவ்வளவு பெரிய போர்ஜரி என்பதைத் தெரிந்துகொள்ளவில்லை. அதை நாங்கள் நம்புகிறோம் என்கிறார்கள். அந்தப் புத்திக்கு வெட்கப்படுவதுமில்லை, இதை எல்லாம் சொன்னால் பிராமணர்களைக் குற்றம் சொல்லுகிறோம், திட்டுகிறோம் என்கிறார்கள்.

சர்.சி.பி. அய்யரை ஆங்கிலேயர் உடையிலும் பிராமணசபை உடையிலும் பிரீ இந்தியா என்கிற பத்திரிகையில் படம் போட்டிருக்கிறது. இந்தக் காலத்தில் யார் எந்த உடைபோட்டுக் கொண்டாலும் அதில் குற்றமும் ஆட்சேபனையும் இல்லை. பின் ஏன் இதைச் சொல்லுகிறேன் என்றால், சனாதன தருமம் என்கிறார்கள், அதைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்றும் சொல்லுகிறார்கள். அதற்காகச் சொல்லுகிறேன். பூர்வீக சனாதன உடை நிர்வாணம், அதற்குப்பின் தழை, தாம்பு, பட்டை, தோல், நூல், பட்டு, சரிகை’, வரையிலும் ஏறி ஆங்கிலேய உடையோடு நிற்கிறது. எப்படியானாலும் பட்டும் சரிகையும் சனாதன உடையில் இல்லை. சந்நியாசியானால் தலை மொட்டையாக இருக்கவேண்டும்.. சம்சாரியானால் பசுவின் குளம்பு அளவு குடுமி வேண்டும். கிராப்புத் தலை சனாதன தருமத்தில் இல்லை, சனாதன தருமத்தில் எந்த இடத்திலிருந்து இவர்களால் காப்பாற்றப் படப்போகிற பிராமண தருமம் பிறந்ததோ, அந்த இடத்திலும் இல்லை. தலைமயிரில்கூட சனாதன தருமத்தைக் காப்பாற்ற முடியாத இவர்கள் சனாதனிகளாம், சனாதனத்தைக் காப்பாற்றப் போகிறார்களாம். அத்தகைய பேச்சுகளால்-தான் அவர்கள் ஏமாற்றைப் பரப்பி வருகிறார்கள்.

ஞானமுடையவன் பிராமணன், அய்ம்புலன்-களை, ஞனேந்திரிய_கர் மேந்திரியங்களை வென்று தவம் செய்கிறவன், ஞானி, தந்நலம் விட்டுப் பிறருக்கு உழைப்பவன் பிராமணன் என்று சனாதன தருமம் செய்கிறது, காட்டில் கூடி வேதத்தில் ஒரு பாகமான ஆரண்யம் என்பதை ஆராய்ச்சி செய்து உண்மையைக் கண்டு உலகத்திற்குச் சொல்லுவது அவர்கள் தொழில். அதற்காகத் தானதருமம் ஏற்றுப் பிச்சை எடுத்து உண்பதே ஜீவனம். பிராமணர்களுக்குப் பிச்சை ஆயிற்றா? பிச்சைக்கு வருகிறீர்களா? பிச்சை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் என்று சொல்வதுதான் சனாதன ஒழுங்கின் முறை. உள்ளதை இல்லை என்றும், இல்லாததை உள்ளதென்றும், பொய்யை மெய்என்றும், மெய்யைப் பொய்யென்றும் பேசிவரும் வக்கீல் தொழிலிலிருந்து நாடகம், நாட்டியமாடும் தொழில்வரையிலும் செய்து பிழைப்பதில் சனாதன முமில்லை, பிராமண தருமமுமில்லை, பிராமணனும் இல்லை. மலையடிவாரத்திலும் மரத்தடியிலும்தான் பிராமண தருமம் வளர்ந்தது. அய்ம்பது இலட்சம்போட்டு ஆங்கிலப் பள்ளிகட்டி அதில் பி.ஏ.எம்.ஏ. பாஸ் பண்ணிவிட்டாலும் தருமம் வளராது. பிரா மணன் தன் கலையை விட்டு வேறுகலையைப் படித்தான் பிரஷ்டன் என்று ஸ்மிருதிகள் சொல்லுகின்றன.

சுயமரியாதைச் சுடரொளி: சாஸ்திரங்களைத் தோலுரித்த சாமி கைவல்யம்!

2022 ஆகஸ்ட் 16-31 

உண்மை இதழ்

வை.கலையரசன்

தந்தை பெரியார் ‘குடிஅரசு’ ஏட்டைத் தொடங்கி வைதிகத்தின் தூண்களாக விளங்கிய புராண இதிகாசங்களைத் தோலுரித்து அறிவுத் தீயைக் கொளுத்தினார். புராண இதிகாசங்-களில் அதுவரை புனிதமாக, திருவிளை-யாடலாக, கன்னத்தில் போட்டுக் கொண்டு கேட்கப்பட்ட கதைகள் விமர்சனங்களுக்கு உள்ளாயின. அதே கதைகள் அயோக்கியத்தனம், ஆபாசம், மோசடி என்று பேசப்பட்டன.
இத்தகைய பணியில் ‘குடிஅரசு’ ஏட்டில் எழுதிய அய்யாவின் அறிவுப்படைக்கு முன் நின்றவர்களில் ஒருவர் சாமி கைவல்யம். சாமி கைவல்யம் 22.8.1877 அன்று கேரளத்தைச் சேர்ந்த கள்ளிக்கோட்டையில் பிறந்தவர். இவரது இயற்பெயர் பொன்னுசாமி. இவருடைய முன்னோர்கள் பட்டாளத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். இவர் கள்ளிக்கோட்டை, பாலக்காடு, மதுரை, திருச்சி ஆகிய இடங்களில் படித்துவிட்டு, பள்ளியில் இருந்து விலகி கடைசியாக கோவைப் பகுதிக்குச் சென்றார். பின்னர் இந்தியா முழுவதும் சாமியாராக சுற்றித் திரிந்தார். ஒருமுறை இவர் கரூருக்கு வந்தார். அங்குள்ள மவுனசாமி மடத்துக்குச் சென்றார். அங்கு சில சாமியார்கள் உண்டு. வேதாந்த விசாரணைகள் நடைபெற்றன. ‘கைவல்யம்’ என்னும் வேதாந்த விசாரணை நூல் பற்றிப் பேசப்பட்டது. கைவல்யம் தொடுத்த வினாக்கள், விசாரணைகள் பலரையும் அதிரச் செய்தன. இதன் காரணமாக அவர் ‘கைவல்யம்’ என்றே அழைக்கப்படுபவர் ஆனார்.
அவரது தர்க்க ஞானம் முதலில் பார்ப்பன மதக் கொள்கை எதிர்ப்பிலிருந்து கிளர்ந்து எழுந்ததாகும் நாடு பூராவும் சுற்றித் திரிவார்.
1903ஆம் ஆண்டு தந்தை பெரியாருடன் ஏற்பட்ட முதல் சந்திப்பு தர்க்கம் காரணமாக அதிருப்தியாய் போய் விட்டது. ஆனாலும், இருவருக்கும் ஜாதி, மத சாஸ்திரங்களில் இருந்த கருத்து ஒற்றுமையால் இருவருக்கும் நட்பு மலர்ந்தது.

ஒரு முறை ஏனம்பள்ளி ஜமீன்தார் வீட்டுக் கல்யாணத்திற்கு தந்தை பெரியாருடன் சென்றிருந்தபோது அங்கு நடந்ததை தந்தை பெரியார் கீழ்கண்டவாறு தெரிவிக்கிறார்:
“ஒரு சமயம் ஏனம்பள்ளி ஜமீன்தார் கல்யாணத்திற்கு நாங்கள் இருவரும் சென்றிருக்கும்போது, சாப்பாட்டுப் பந்தியில் பரிமாறின பார்ப்பனன் ஒருவனைத் தாகத்திற்குத் தண்ணீர் கேட்கும்போது. அவன் நம்மிடம் கீழே இருந்த டம்ளரைக் கையில் எடுத்தான். உடனே பக்கத்திலிருந்த மற்றொரு பார்ப்பனச் சமையல்காரன் இந்தப் பார்ப்பானைப் பார்த்து. “என்னடா மடையா? சூத்திரன் குடித்த டம்ளரைக் கையில் தொட்டு எடுத்து விட்டாய்’’ என்று கோபமாகப் பேசினான். உடனே, கைவல்ய சுவாமியார் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தவர் எழுந்து எச்சில் கையாலேயே அந்தப் பார்ப்பனனை ஓர் அறை செவுளில் அறைந்து, “யாரடா சூத்திரன்?’’ என்று கேட்டார். அப்போது ஒரு சிறு கலகமாகிப் பிறகு, அந்தப் பார்ப்பனன் மன்னிப்புக் கேட்டுக் கொண்டான். இந்த மாதிரி இன்னும் பல சம்பவங்களில் நாங்கள் கலந்திருந்ததுண்டு.

மற்றும், சுவாமியாரவர்கள் எப்போது பார்த்தாலும் தேர்த் திருவிழா, கோயில் செலவு, விக்கிரக பூசை, சமுதாய வாழ்க்கையில் உள்ள பல சடங்குகள் ஆகிய இவையே இந்த நாட்டுக்குப் பெரும் க்ஷயரோகம் போன்ற வியாதி என்று சதா சொல்லி வருவார். பார்ப்பனியச் சடங்குகளின் புரட்டுகளைச் சிறிதும் தாட்சண்யமில்லாமல் எப்பேர்ப் பட்டவர்களுடனும் தர்க்கரீதியாய் எடுத்துச் சொல்லிக் கண்டித்து வருவார். இவ்வளவு செய்தும் இவருக்குப் பொதுமக்களிடம் மதிப்பும், பக்தியும் ஏற்படுவதற்கு முக்கிய காரணம், அவர் தனக்கென்று இடுப்பு வேஷ்டியைத் தவிர, சாப்பாட்டைத் தவிர, வேறு ஒரு சாதனத்தையும் விரும்பியதுமில்லை; வைத்துக் கொண்டிருந்ததுமில்லை. ஆதலால், அவரைப் பற்றி யாரும் ஒன்றும் சொல்ல முடியாமற் போயிற்று’’ என்கிறார்.

‘குடிஅரசு’ ஏட்டில் கைவல்யம் எழுதி வந்த கட்டுரைகள் ஆணித்தரமானவை. எழுத்து நடையோ புத்தம் புதிய பாணி! இசைபாடும் அருவி நீரோட்டம் போன்றது.
கைவல்யம் வருகிறார் என்றால், சாமியார்கள் ஆட்டம் கண்டு போய்விடுவார்-களாம். எதிரிகள் வயிற்றைக் கலக்குமாம். கழிந்துவிடுவார்களாம்; வாய் வறண்டு போகுமாம்; தொண்டை வற்றிப் போகுமாம்! அப்படியொரு அசைக்க முடியாத ஆற்றலுக்குச் சொந்தக்காரர் அவர்!.

ரிக் வேதத்தில் திராவிடர்கள் பற்றி...

“பூர்வீக இந்திய சரித்திரமும் நாகரிகமும்” என்ற நூல் பக்கம் 22 என்ன கூறுகிறது? இதை எழுதியவர் பிரபல வரலாற்றாளர் டாக்டர் ரோமேஷ் சந்திர மஜும்தார் எம்.ஏ. என்பவர்தான். என்ன எழுதுகிறார்?
“திராவிடர்கள் தங்கள் மீது படையெடுத்து வந்த ஆரியர்களோடு கடும் போர் புரிய வேண்டியிருந்தது. இத்தகைய விஷயம் ரிக் வேதத்திலே அநேக சுலோ கங்களாக இருக்கின்றன” என்று எழுதியிருக்கிறார்.

டாக்டர் ராதா குமுத முகர்ஜி எம்.ஏ. பிஎச்.டி. என்பவரால் எழுதப்பட்ட “இந்து நாகரிகம்” (பக். 69) என்ன விளம்புகிறது?
ஆரியரல்லாதவர்களை ரிக் வேதத்தில் தாசர்கள் (சூத்திரர்) என்றும், தஸ்யூக்கள், அசுரர்கள் என்றும் கூறப்பட்டிருக்கின்றது. ஆரியருக்கும் ஆரியரல்லா தாருக்கும் இருந்து கொண்டிருக்கும் அடிப்படையான பகைமையைப் பற்றி ரிக் வேதத்தில் பல இடங்களில் காணலாம். இரு வகுப்பாருக்கும் இருந்த கலை வேற்றுமையும் அரசியல் வேற்றுமையுமே இந்தப் பகைமைக்குக் காரணமாகும்” என்கிறார் பிரபல வரலாற்றாளர் ராதா குமுத முகர்ஜி.

இந்திரனிடம் ஆரியர்கள் எத்தகைய வேண்டு கோளை வைத்தனர்?
எடுத்துக்காட்டுக்கு இதோ ஒன்றிரண்டு:
“கருஞ் சிவப்புக் குதிரைகள் உள்ளவனே! எவ்வளவு எட்டத்தில் இருந்தாலும், அது உனக்கு ஒரு நீண்ட தூரமில்லை. எனவே, இந்திரனே! உன்னுடைய குதிரை களிலே விரைவாக வா.
உனக்காக வேள்வி தொடங்கப்படுகிறது. தீ மூட்டப் படுகிறது. சோமரசம் பிழிவதற்குக் கற்கள் தயாராக வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

காளையே! இந்திரனே! அழகான மொக வாயை உடையவனே! வீரனே! தலையிலே கவசம் அணிந் துள்ளவனே! வெற்றியாளனே! வேள்வியின் தலை வனே! புயல் போன்ற செயல் உடையவனே! சோமக் குடியனே!
தாசர்கள் உன்னைக் கோபப்படுத்தியபோது, நீ அவர்களை எதிர்த்து நடத்திய வீரச் செயல்கள் இப் போது எங்கே சென்றது?
இந்திரனே! நீ ஒருவனே தனியனாக நின்று விருத் திரனைக் கொன்று, தேவர் களை (ஆரியர் களை) நோக்கி அஞ்சாதீர்கள் என அழுத்தமாய்க் கூறினால், எல்லையற்ற இந்த இரு உலகமும், நீ, பற்றுங்கால் அவை உனக்கு ஓர் கைப்பிடியே.
– (ரிக், 2695-98)

இந்திரனே! (அரக்கர் குலத்தை-தாச இனத்தை) பழமையாகவே தொன்று தொட்டு இங்கே வாழ்ந்து வருபவர்களை வேரோடு அழிக்கவும். முதலில் உள்ள வர்களை கிழித்தெறியவும், நடுவில் உள்ளவர்களை நசுக்கிக் கொல்லவும்.
எவ்வளவு நாட்கள்தான், நீ, மனத்திட்பம் இல்லா தவன் போல், இருப்பாய்? வேள்வியை வெறுக்கின்ற, தெய்வத்தை வணங்காத தாசர்களை, உனது எரியும் ஈட்டிகளைச் செலுத்திக் கொல்லவும்.
– (ரிக், 2710)

கோட்டைகளைத் தூளாக்கியவன். செல்வத்தின் மன்னன். எதிரிகளைச் சிதற அடித்தவன். இந்திரன், தனது மின்னலால், தாசர்களை வெற்றி கொண்டான்.
– (ரிக், 2768)

இந்திரன் விருத்திரனைக் கொன்றான். காடுகளிலே மறைந்திருந்த தாசர்களைக் கொன்றான். இரவிலே ஓட்டிச் சென்று மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த பசுக் களைக் கண்டுபிடித்தான்.
– (ரிக், 2769)

இந்திரன், தனது மிகுந்த பலத்தால், வேள்வியை வெறுக்கும் தாசர்களையும், தெய்வத்தை நிந்திக்கும் தாசர்களையும் கொன்றான்.
– (ரிக், 2771)”

இத்தோடு முடிந்துவிட்டாலும் விட்டுத் தள்ளலாம். ‘தினமணி’ கட்டுரையாளர் அறிவின் பொக்கிஷம் என்று தலையில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டாடுகிறாரே – அந்த ரிக் வேதத்தின் 62ஆவது பிரிவு 10ஆவது சுலோகம் என்ன சொல்லுகிறது?
“தெய்வாதீனம் ஜகத் ஸர்வம்
மந்த்ரா தீனந்து தைவதம்
தன் மந்த்ரம் ப்ராஹ்மணா தீனம்
ப்ராஹ்மனா மம தைவதம்”
இதன் பொருள் என்ன?

“உலகம் தேவர்களுக்குக் கட்டுப்பட்டது, தேவர்கள் மந்திரங்களுக்குக் கட்டுப்பட்டவர்கள். மந்திரங்கள் பிராம்மணர்களுக்குக் கட்டுப்பட்டவை. பிராம்மணர் களே நமது தெய்வம்”.

- பதிலடிப் பக்கம் : 2024லும் வேதத்திற்கு வக்காலத்தா? ‘தினமணி’க்குப் பதிலடி கட்டுரையின் ஒரு பகுதி 

-மின்சாரம் 

விடுதலை நாளேடு, 18.05.24

2024லும் வேதத்திற்கு வக்காலத்தா? ‘தினமணி’க்குப் பதிலடி

பதிலடிப் பக்கம் : 

Published May 18, 2024, விடுதலை நாளேடு

(இந்தப் பக்கத்தில் மறுப்புகளும், ஆர்.எஸ்.எஸ்.,
சங் பரிவார், பிஜேபி வகையறாக்களுக்குப்
பதிலடிகளும் வழங்கப்படும்)
மின்சாரம்

8.5.2024 நாளிட்ட ‘தினமணி’யில் ‘வேதங்கள் கற்பிக்கும் ஜனநாயகம்’ என்ற தலைப்பில் கோதை ஜோதிலட்சுமி என்பவர் நடுப்பக்கக் கட்டுரை ஒன்றைத் தீட்டியுள்ளார்.
“ஜனநாயக அமைப்பு என்றவுடன் தமிழர்கள் அனைவருக்கும் குடவோலை முறைப்படி தேர்தல் நடந்த செய்தி நினைவுக்கு வரும். உத்தரமேரூர் கல் வெட்டில் குடவோலை முறையில் தேர்தல் நடத்தப் பட்ட விதம், தேர்தலில் நிற்பவருக்குத் தேவையான தகுதிகள், எவையெல்லாம் தகுதியின்மை என்பன போன்ற தகவல்கள் முழுமையாக இடம்பெற்றுள்ளன. மேலும், வெற்றி பெற்றவரின் அதிகார வரம்பு, பொறுப்பு, முறைகேடு நடந்துவிட்டால் அதன் விளைவும் தண்டனையும் என விரியும் குறிப்புக்கள் வியப்பை ஏற்படுத்துகின்றன.

தகுதி உடையவர் மட்டுமே தேர்தலில் நிற்க முடியும் என்ற விதி நமது முன்னோரின் தெளிந்த சிந்தனையை வெளிப்படுத்துகிறது. தகுதி இழப்பு பற்றிய செய்திகள் இன்னும்கூட நாம் ஜனநாயகப் பாதையில் பயணிக்க வேண்டிய தொலைவு அதிகமிருக்கிறது என்பதையே வெளிப்படுத்துகிறது. உத்தரமேரூர் குடவோலை முறைக் கல்வெட்டுகள் என்பன தமிழ்நாட்டின் செங் கல்பட்டு மாவட்டம், காஞ்சிபுரம் வட்டம், உத்தரமேரூர் கிராமம் வைகுந்தப் பெருமாள் கோயிலில், முதலாம் பராந்தக சோழனின் (907-955ஆம் ஆண்டு) 12-ஆம் ஆட்சி ஆண்டிலும், 14-ஆம் ஆட்சி ஆண்டிலும் பொறிக்கப்பட்டுள்ள கல்வெட்டுகள் ஆகும். சோழர் களின் நிர்வாகம் மக்களாட்சி கொள்கைகளின் அடிப் படையில் செயல்பட்டு வந்தது என்பதை இந்தக் கல்வெட்டுகள் நிறுவுகின்றன.

இந்தக் கல்வெட்டுகளின் காலத்தை மனதில் கொண்டு பார்த்தால் பதினோரு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்புதான் இத்தகைய கிராமிய உள்ளாட்சி அமைப்பு களின் சுயாட்சி முறை ஏற்பட்டிருக்கிறது என்று தோன்றுகிறது. ஆனால், ஏறத்தாழ இரண்டாயிரத்து அறுநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே ஏதென்ஸ் நகரில் பிரபுத்துவத்தை எதிர்கொள்ள “டெமோகிராடிக்கா’ என்ற ஜனநாயக அமைப்பு செயல்பட்டதைப் பார்க்கி றோம்.
உத்தரமேரூரில் சொல்லியிருக்கும் குடவோலை முறையைப் போலவே ஏதென்ஸிலும் இரண்டு குடங்கள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. அவற்றில் ஆதரவு நிலை, எதிர்நிலை என ரகசியமாகக் கற்களை இடு வதன் மூலம் கணிப்பு செய்யப்பட்டுள்ளது.

தேர்ந்தெடுக் கப்பட்ட உறுப்பினர்கள் கூடும் “அசெம்பிளி’ என்ற ஆட்சி மன்றம் அமைத்து செயல்பட்டார்கள் என்பதில் இருந்தே உலகின் ஜனநாயக சித்தாந்தம் தொடங்குகிறது என்றும் சிலர் கருதுகிறார்கள்.
ஜனநாயகம் என்பது மனிதர்கள் அனைவரும் சமம் என்ற சமரச சிந்தனையின் வெளிப்பாடு. அனை வருக்கும் அனைத்து வளங்கள் மற்றும் அதிகாரத்தில் சமமான பங்கு உண்டு என்பதை நிலைநாட்டவே ஏற்பட்டது ஜனநாயகம். பாரத தேசத்தைப் பொறுத்த வரை, அனைத்து ஜீவராசிகளும் இறைவனின் அம்சம் என்ற கோட்பாடும் சித்தாந்தமும் கொண்டது.

இந்த சிந்தனையே இந்த மண்ணில் ஜனநாயக நடைமுறையை சுலபமாக்கியிருந்தது என்பதுடன் இயல்பாக்கியிருந்தது. நமது தேசத்தின் ஜனநாயக சிந்தனை எங்கிருந்து தொடங்குகிறது என்பதை உத்தர மேரூர் கல்வெட்டிலிருந்தும் முன் நகர்ந்து பார்த்தோ மானால் அது ரிக் வேதத்தில் கொண்டுபோய் நம்மை நிறுத்துகிறது.”
என்று கட்டுரை தொடங்கப்பட்டுள்ளது.
எவ்வளவு சாமர்த்தியம்! இருட்டடிக்கும் யுக்தி! ஓ, அய்யா. கொஞ்சம் ஏமாந்தால் தலையில் மிளகாய் அரைத்து குழம்பும் வைத்து விடுவார்கள்.

உண்மையில் உத்தரமேரூர் கல்வெட்டு உரைப்பது என்ன?
ஜனநாயம் தழைத்தோங்குகிறதாம். தகுதி, தகுதி யின்மை போன்ற தகவல்கள் முழுமையாக உத்தர மேரூர் கல்வெட்டில் பளிச்சிடுகிறதாம். அவர்கள் வாயாலோ, கையாலோ ‘தகுதி’ என்ற ஒரு சொல்லைக் கையாண்டால், அதன் அடியில் ஒரு சூழ்ச்சிப் பொறி சூதாக இருக்கிறது என்று பொருள்.
உத்தரமேரூர் கல்வெட்டு கூறும் அந்தத் தகுதிதான் என்ன?

குடவோலை முறையில் கிராம சபைக்குத் தேர்ந் தெடுக்கப்படுவோரின அந்தத் தகுதி தான் என்ன?
“கிராமசபை உறுப்பினராக ஒருவன் 35 வயது நிரம்பியிருக்க வேண்டும். 70 வயதுக்குள் இருக்க வேண்டும். கால்வேலிக்குக் குறையாத நிலம் இருக்க வேண்டும். வேத மந்திரங்களையும், உப நிஷத்துக் களையும் தெரிந்திருக்க வேண்டும் அல்லது ஒரு வேதமும் ஒரு வேத பாஷ்யமும் தெரிந்திருக்க வேண்டும்” (ஆர்.சத்தியநாதய்யர் ‘இந்திய வரலாறு’).
இதைத்தான் ‘தினமணி’ எழுத்தாளர் இப்படி எழுதுகிறார்.
“தகுதி உடையவர் மட்டுமே தேர்தலில் நிற்க முடியும் என்ற விதி நம் முன்னோரின் தெளிந்த சிந்தனையை வெளிப்படுத்துகிறது” என்று உச்சிக் குளிர எழுதி மகிழ்கிறார்.
சமஸ்கிருதம் படித்திருந்தால் தான் மருத்துவக் கல்லூரியில் சேர முடியும் என்று தகுதிக்கு அளவுகோல் வைத்திருந்தவர்கள் அல்லவா?

சோழர் காலம் முதல் இன்று வரை சமூக நீதி – இடஒதுக்கீடு என்று பேசும் பொழுதெல்லாம், ‘தகுதி போச்சே – திறமைப் போச்சே!’ என்று கூப்பாடு போடுவது எந்த அடிப்படையில் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
உத்தரமேரூர் கல்வெட்டு ஜனநாயகத்தைப் பற்றி சிலாகிக்கிறதாம்.
“நமது தேசத்தின் ஜனநாயக சிந்தனை எங்கிருந்து தொடங்குகிறது என்பதை உத்தரமேரூர் கல்வெட்டி லிருந்தும் முன் நகர்ந்து பார்த்தோமானால், அது ரிக் வேதததில் கொண்டு போய் நம்மை நிறுத்துகிறது. ரிக்வேதம் உலகின் முதல் நூல், பாரதத்தின் அறிவு நுட்பம். அங்கிருந்தே ஜனநாயக சிந்தனை பரவுகிறது” என்று எழுதுகிறார். சும்மா ஆடுமா இவர்களின் குடுமி? எவ்வளவுத் தளுக்காக எழுதினாலும் பச்சை செடியில் மறைந்திருக்கும் பாம்பு போல ஆரியம் தன் சுய உருவத்தைக் காட்டவே செய்யும் என்பதற்கு இது மேலும் ஓர் எடுத்துக் காட்டே!

“பூர்வீக இந்திய சரித்திரமும் நாகரிகமும்” என்ற நூல் பக்கம் 22 என்ன கூறுகிறது? இதை எழுதியவர் பிரபல வரலாற்றாளர் டாக்டர் ரோமேஷ் சந்திர மஜும்தார் எம்.ஏ. என்பவர்தான். என்ன எழுதுகிறார்?
“திராவிடர்கள் தங்கள் மீது படையெடுத்து வந்த ஆரியர்களோடு கடும் போர் புரிய வேண்டியிருந்தது. இத்தகைய விஷயம் ரிக் வேதத்திலே அநேக சுலோ கங்களாக இருக்கின்றன” என்று எழுதியிருக்கிறார்.

டாக்டர் ராதா குமுத முகர்ஜி எம்.ஏ. பிஎச்.டி. என்பவரால் எழுதப்பட்ட “இந்து நாகரிகம்” (பக். 69) என்ன விளம்புகிறது?
ஆரியரல்லாதவர்களை ரிக் வேதத்தில் தாசர்கள் (சூத்திரர்) என்றும், தஸ்யூக்கள், அசுரர்கள் என்றும் கூறப்பட்டிருக்கின்றது. ஆரியருக்கும் ஆரியரல்லா தாருக்கும் இருந்து கொண்டிருக்கும் அடிப்படையான பகைமையைப் பற்றி ரிக் வேதத்தில் பல இடங்களில் காணலாம். இரு வகுப்பாருக்கும் இருந்த கலை வேற்றுமையும் அரசியல் வேற்றுமையுமே இந்தப் பகைமைக்குக் காரணமாகும்” என்கிறார் பிரபல வரலாற்றாளர் ராதா குமுத முகர்ஜி.

இந்திரனிடம் ஆரியர்கள் எத்தகைய வேண்டு கோளை வைத்தனர்?
எடுத்துக்காட்டுக்கு இதோ ஒன்றிரண்டு:
“கருஞ் சிவப்புக் குதிரைகள் உள்ளவனே! எவ்வளவு எட்டத்தில் இருந்தாலும், அது உனக்கு ஒரு நீண்ட தூரமில்லை. எனவே, இந்திரனே! உன்னுடைய குதிரை களிலே விரைவாக வா.
உனக்காக வேள்வி தொடங்கப்படுகிறது. தீ மூட்டப் படுகிறது. சோமரசம் பிழிவதற்குக் கற்கள் தயாராக வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

காளையே! இந்திரனே! அழகான மொக வாயை உடையவனே! வீரனே! தலையிலே கவசம் அணிந் துள்ளவனே! வெற்றியாளனே! வேள்வியின் தலை வனே! புயல் போன்ற செயல் உடையவனே! சோமக் குடியனே!
தாசர்கள் உன்னைக் கோபப்படுத்தியபோது, நீ அவர்களை எதிர்த்து நடத்திய வீரச் செயல்கள் இப் போது எங்கே சென்றது?
இந்திரனே! நீ ஒருவனே தனியனாக நின்று விருத் திரனைக் கொன்று, தேவர் களை (ஆரியர் களை) நோக்கி அஞ்சாதீர்கள் என அழுத்தமாய்க் கூறினால், எல்லையற்ற இந்த இரு உலகமும், நீ, பற்றுங்கால் அவை உனக்கு ஓர் கைப்பிடியே.
– (ரிக், 2695-98)

இந்திரனே! (அரக்கர் குலத்தை-தாச இனத்தை) பழமையாகவே தொன்று தொட்டு இங்கே வாழ்ந்து வருபவர்களை வேரோடு அழிக்கவும். முதலில் உள்ள வர்களை கிழித்தெறியவும், நடுவில் உள்ளவர்களை நசுக்கிக் கொல்லவும்.
எவ்வளவு நாட்கள்தான், நீ, மனத்திட்பம் இல்லா தவன் போல், இருப்பாய்? வேள்வியை வெறுக்கின்ற, தெய்வத்தை வணங்காத தாசர்களை, உனது எரியும் ஈட்டிகளைச் செலுத்திக் கொல்லவும்.
– (ரிக், 2710)

கோட்டைகளைத் தூளாக்கியவன். செல்வத்தின் மன்னன். எதிரிகளைச் சிதற அடித்தவன். இந்திரன், தனது மின்னலால், தாசர்களை வெற்றி கொண்டான்.
– (ரிக், 2768)

இந்திரன் விருத்திரனைக் கொன்றான். காடுகளிலே மறைந்திருந்த தாசர்களைக் கொன்றான். இரவிலே ஓட்டிச் சென்று மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த பசுக் களைக் கண்டுபிடித்தான்.
– (ரிக், 2769)

இந்திரன், தனது மிகுந்த பலத்தால், வேள்வியை வெறுக்கும் தாசர்களையும், தெய்வத்தை நிந்திக்கும் தாசர்களையும் கொன்றான்.
– (ரிக், 2771)”

இத்தோடு முடிந்துவிட்டாலும் விட்டுத் தள்ளலாம். ‘தினமணி’ கட்டுரையாளர் அறிவின் பொக்கிஷம் என்று தலையில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டாடுகிறாரே – அந்த ரிக் வேதத்தின் 62ஆவது பிரிவு 10ஆவது சுலோகம் என்ன சொல்லுகிறது?
“தெய்வாதீனம் ஜகத் ஸர்வம்
மந்த்ரா தீனந்து தைவதம்
தன் மந்த்ரம் ப்ராஹ்மணா தீனம்
ப்ராஹ்மனா மம தைவதம்”
இதன் பொருள் என்ன?

“உலகம் தேவர்களுக்குக் கட்டுப்பட்டது, தேவர்கள் மந்திரங்களுக்குக் கட்டுப்பட்டவர்கள். மந்திரங்கள் பிராம்மணர்களுக்குக் கட்டுப்பட்டவை. பிராம்மணர் களே நமது தெய்வம்”.
நமது தேசத்தின் ஜனநாயக சிந்தனை ரிக் வேதத்தில் கொண்டு போய் நிறுத்துகிறதாம் என்று ‘தினமணி’கள் எழுதுவதன் நோக்கம் இப்பொழுது புரிந்திருக்க வேண்டுமே!
ரிக் வேதத்தில் கூறப்பட்டு இருப்பது ஒரு புறம் இருந்து தொலையட்டும். நமது காலத்தில் மட்டும் என்ன வாழ்கிறது?
9.10.2002 அன்று சென்னை நாரத கான சபையில் ‘தாம்ப்ராஸ்’ எனப்படும் தமிழ்நாடு பார்ப்பனர் சங்கத் தின் ஏற்பாட்டில் ‘அருந் தொண்டாற்றிய தமிழக அந்தணர்கள்’ நூல் வெளியீட்டு விழாவில், நூலை வெளியிட்டு, காஞ்சி சங்கராச்£ரியார் ஜெயேந்திர சரஸ்வதி பேசியது என்ன?

“எந்த ஆட்சியாக இருந்தாலும் அந்தணர் சொல்படிதான் நடந்திருக்கிறது என்பதை பழைய நூல்கள் கூறுகின்றன. இராமர் ஆட்சி செய்தாலும், அவர் வசிஷ்டர் சொற்படிதான் நடந்தார். மதுரையை நாயக்கர்கள் ஆண்டபோதும், அந்தணர் தான் குருவாக இருந்தார். தஞ்சையை மராட்டிய மன்னர்கள் ஆண்டபோது கோவிந்த தீட்சதர் என்பவர்தான் குரு. அவர் வம்சத்தில் வந்தவர்தான் காஞ்சிப் பெரியவாள். ஆண்டவன் கூட அப்புறம்தான். அந்தணன் தான் முதலில். (‘நக்கீரன்’, 15.11.2002) என்று ரிக் வேதத்தில் உள்ள அதே கருத்தைத்தானே சங்கராச்சாரியார் பேசு கிறார்.
(அந்தணர் என்று பார்ப்பனர்களைச் சொல்வது கடைந்தெடுத்த மோசடி).

இந்த 2024ஆம் ஆண்டிலும் ரிக்வேதம் என்ற பெயரால் பார்ப்பனர்களைத் தூக்கிப் பிடிக்கும் ‘தினமணி’கள் இருக்கின்றன.
ஆரியர்களின் தேவனான இந்திரன் குடிகாரன் என்று அதே வேதம் தானே கூறுகிறது. ஆதாரத்தோடு எடுத்துக் கூறியுள்ளோமே!
அசுரன், தஸ்யூக்கள், தாசர்கள், குரங்குகள் என்று வேதங்களிலும், இராமாயணம் என்ற இதிகாசத்திலும் கூறப்பட்டுள்ளன.
தென் இந்தியாவில் இருந்த மக்களேதான் இரா மாயணத்தில் குரங்குகள் என்றும், அரக்கர்கள் என்றும், அசுரர்கள் என்றும் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்” என்று விவேகானந்தர் கூறிடவில்லையா? (சுவாமி விவேகானந்தர் அவர்களது சொற்பொழிவுகளும், கட்டுரைகளும்” “இராமாயணம்” என்ற தலைப்பில் பக்கம் 587-589).
வேதங்களைப் பற்றி நீட்டி முழங்கும் ‘தினமணி’ கட்டுரை – அந்த வேதங்களைப் படிக்க, கேட்க சூத்திரர் களுக்கு அனுமதி அளிக்கப்பட்டதுண்டா?
இதுகுறித்து விவேகானந்தர் பேசுகிறாரே!

“சூத்திரன் வேதம் ஓதுவதைக் கேட்டால் அவன் காதில் ஈயத்தை ஊற்று, கேட்டதில் ஒரு வரியை ஞாபகத்தில் வைத்து விட்டானென்றால் அவனது நாக்கை வெட்டு, என்பது போன்ற கடுமையான வாசகங்கள் உள்ள புத்தகங்கள் உள்ளன. இது மிகவும் மட்டமான காட்டுமிராண்டித்தனம். சந்தேகமே இல்லை. இத்தகைய காரியங்களைச் செய்த பேய்கள் முன் காலங்களில் இருந்திருக்கின்றனர்” என்கிறாரே விவேகானந்தர் (திருச்சி மாவட்ட ஸ்ரீராமகிருஷ்ண தபோவனம் 1938இல் வெளியிட்ட The Man Making Message of Vivekananda for the use of College Students – பக். 150, 151, 152, 155, 156).

விவேகானந்தர் கூறும் அந்தக் காட்டுமிராண்டி கள்தான் தகுதி உடைய மக்கள் என்கிறது ‘தினமணி’.
“இன்றைய அரசியல் போராட்டம் என்பதே பார் ப்பனர் – பார்ப்பனர் அல்லாதார் என்ற அடிப்படையைக் கொண்டது தான்” என்கிறார் தந்தை பெரியார் (‘விடுதலை’, 22.5.1967).
இதையே தான் சக்ரவர்த்தி ராஜகோபாலாச்சாரி யாரும் வழி மொழிகிறார்.
“தேவர்கள், அரக்கர்கள் போராட்டமே இன்றைய தமிழ்நாட்டின் நிலை” என்றாரே! (18.9.1953 அன்று திரு வொற்றியூரில் ஆச்சாரியார் பேசியது).

இதை எல்லாம் எடுத்துக்காட்டினால் ‘தினமணி’க்கு கோபம் வரக் கூடாது. ஏனெனில் “வேதம் (சுருதி), தரும சாஸ்திரம் (ஸ்ருதி) இவ்விரண்டையும் தர்க்க யுக்தியைக் கொண்டு மறுப்பவன் நாஸ்திகனாகிறான்” (மனுதர்மம், அத்தியாயம் 2, சுலோகம் 11).
‘தினமணி’க்குப் புரியும்படிச் சொன்னால் நாத்தி கனுக்கு இந்து மதத்தில் இடம் உண்டு என்று சமாதானம் சொல்லிக் கொள்ளுமோ ‘தினமணி’.
2024இலும் பார்ப்பனர்கள் எப்படி இருக்கின்றனர் என்பதற்கு இந்தத் ‘தினமணி’ கட்டுரை ஒன்று போதாதா?

ஸநாதன தர்மமே சங்கரர் தரும் நெறியா?

விடுதலை நாளேடு

Published October 21, 2023

மின்சாரம்

18.10.2023 ‘துக்ளக்’ இதழில் (பக்கம் 21) திருவாளர் குருமூர்த்தி அய்யர்வாள் “சனாதனம் பற்றி மஹா ஸ்வாமிகள்” என்ற தலைப்பில் மறைந்த காஞ்சி சங்கராச்சாரியார் சந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதி தெரிவித்த கருத்தை – சங்கராச்சாரியாரின் தெய்வத்தின் குரலிலிருந்து எடுத்துக் கூறியிருக்கிறார்.

இதோ அது: 

ஸநாதனம் பற்றி மஹாஸ்வாமிகள்

“நாய்க்குக் கெட்ட பெயர் சூட்டித் தூக்கில் போடு”  (Give the dog a bad name and hang it)  என்று ஆங்கிலத்தில் ஒரு வசனம் சொல்வார்கள். நாய் நன்றியறிதலும் விசுவாசமும் உள்ள பிராணி. அதைத் தூக்கில் போடுவதை யாரும் ஒப்புக் கொள்ள மாட்டார்கள். அதனால் அதற்கு ஒரு கெட்ட பெயரைக் கொடுத்துவிட்டு, எவனோ தூக்கில் போட்டான் போலிருக்கிறது!

நவீன நாகரிக சீர்திருத்தக்காரர்கள் நமது தர்ம சாஸ்திரங்களின் விஷயத்தில் இதையேதான் செய்கிறார்கள். யுகாந்திரமாக, இந்தத் தேசத்துக்குப் பரம க்ஷேமத்தைச் செய்துவந்த அந்த தர்மங்களால் ஏதேதோ கொடுமைகள் நேர்ந்ததாகச் சொல்லி, கெட்ட பெயரை உண்டாக்கி, அவற்றைத் தூக்கில் போடப் பார்க்கிறார்கள்.

நம் சனாதன சாஸ்திரங்கள் வரையறை செய்து தந்த சமூகப் பாகுபாடு (வர்ண தர்மம்) கூடாது என்று சிலருக்குத் தோன்றுகிறது. எனவே, தர்ம சாஸ்திரங்களால் வாஸ்தவத்தில் ஏற்படாத கொடுமைகளை இவர்களாகக் கற்பித்துச் சொல்கிறார்கள்.

‘நம் தேசத்தில் இன்னின்னார்தான் இன்னின்ன காரியம் செய்யலாம் என்ற அதிகார பேதத்தால் ஜனங்கள் பிரிந்து பிரிந்து போனார்கள். இதனால் ஹிந்து சமூகத்தில் ஒற்றுமை இல்லை; இதனால்தான் நம்மை அன்னிய தேசத்தார் பல முறை ஜயிக்க முடிந்தது’ என்று சொல்கிறார்கள். இது துளிக்கூடச் சரியில்லை.

பொது எதிரி வந்தபோது நம் தேசத்து ராஜாக்களுக்குள் ஒற்றுமையில்லாமல் இருந்திருக்கலாம்; ஆனால் ஜனங் களிடையே பரஸ்பரம் பேதம் இருந்து, அவர்கள் எதிரிக்கு உதவி செய்ததாகச் சொல்வதற்குக் கொஞ்சம்கூட சாட்சியம் இல்லை.

பேதங்கள் போகவேண்டும் என்று சொல்கிற இப்போதுதான் உண்மையில் பேதமும் துவேஷமும் உக்கிரமாக இருக்கின்றன. இதற்கு மாறாக, சௌஜன்யத்தையே சமீப காலம்வரை கண்கூடாகப் பார்த்தோம்.

இரண்டு கிராமங்களுக்கிடையில் ஏதோ ஒரு வயல், வரப்பு, வாய்க்கால் அல்லது கோயில் பற்றிப் பாத்தியதை சண்டை வந்தால், அந்தந்த கிராமத்திலும் உள்ள அக்கிரகார ஜனங்களிலிருந்து சேரி மக்கள் வரையில் எல்லோரும் ஒரு கட்சியாகத்தான் நிற்பார்கள்; இந்தக் கிராமத்தில் உள்ள ஒருவன் தன் ஜாதியைச் சேர்ந்த எதிராளிக் கிராமத்தானோடு சேரவே மாட்டான். கிராமத்து விஷயமே இப்படி என்றால் தேசத்தின் விஷயத்தில் சொல்லவே வேண்டாம்.

இப்போது எல்லா சமூகங்களையும் மனமார்ந்த பிடிமானத்தோடு சேர்த்துப் பிடித்து வைக்க எந்த ஸ்தாபனமும் இல்லை. கட்டுக்கடங்காத ஒரே பெரிய அமைப்பில் இது சாத்தியமும் இல்லை. விளைவு? குற்றங்கள் கூச்சமில்லாமல் நடக்கின்றன; போலீஸின் வேலை அதிகமாகிக் கொண்டே இருக்கின்றது. சாஸ்திரங்களை எதிர்க்கிறவர்கள் இதை எல்லாம் யோசிக்க வேண்டும்.

விபூதி பூசுகிறவர்களில் சகல ஜாதியாரும் உள்ளனர். இப்படியே நாமம் போடுபவரிலும் எல்லா ஜாதியாரும் இருக்கிறார்கள். எல்லாம் விஷ்ணு வடிவமான மண்ணில் தோன்றி மண்ணில் முடிவது என்பதற்கு அடையாளமே – திருமண். சரீரம் பஸ்மமான (சாம்பலான) பின்னும் சாசுவதமாக இருக்கிற சிவமயமான பரமாத்மாவிற்கு அடையாளம் திருநீறு. இப்படிப்பட்ட தத்துவச் சின்னங்களை கெட்ட பெயர் சூட்டித் தூக்குபோடலாமா?

பழைய தர்மங்களை எல்லாம் முறிவுபடாமல் காப்பாற்றப் பிரயத்தனப்பட வேண்டும் என்று எங்களுக்கு ஸ்ரீ சங்கர பகவத்பாதர்கள் (ஆதி சங்கரர்) ஆக்ஞை இட்டிருக்கிறார்கள். அவர் பெயரை நான் வைத்துக் கொண்டிருப்பதால்தான் நீங்கள் இங்கு வருகிறீர்கள். அவருடைய ஆக்ஞையை உங்களுக்கு தெரிவிக்க வேண்டியது என் கடமை.

ஆக்ஞையைக் காரியத்தில் நிறைவேற்றுவதும், நிறைவேற்றாததும் ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். சாஸ்திர வழக்கங்கள், லோக க்ஷேமம், ஆத்ம க்ஷேமம் இவற்றைக் கருதியே வகுக்கப்பட்டவை என்பதையாவது உங்களுக்குப் புரிய வைக்கப் பார்க்கிறேன்.

(தெய்வத்தின் குரல்)

இதுதான் துக்ளக்கில் எடுத்துக் காட்டப்பட்ட வாசகங்கள்!

எவ்வளவு சாமர்த்தியமாக நரித் தந்திரமாக அவாளின் ஜெகத் குரு நரியை நனையாமல் குளிப்பாட்டுகிறாங்க பார்த்தேளா!

பேதங்கள் போக வேண்டும் என்று சொல்கிற இப்போதுதான் உண்மையில் பேதமும், துவேஷமும் உக்கிரமாக இருக்கின்றனவாம்.

ஆக, பேதங்கள் போகக் கூடாது என்கிற தம் மூளையில் தேக்கி வைத்திருக்கிற நஞ்சை இலாவகமாகக் கொட்டியிருப்பதைக் கவனிக்கத் தவறக் கூடாது.

இன்றைக்குத் தமிழ்நாட்டில் கூட எந்த ஒரு பார்ப்பானும் பெயருக்குப் பின்னால் ஜாதி பட்டம் போட்டுக் கொள்வது கிடையாதே!

கம்யூனல் ஜி.ஓ. வந்துவிட்ட காரணத்தால் பிராமணர்களுக்காக நான் கம்யூனல் பேஸிஸில் (வகுப்பு அடிப்படையில்) பேசுகிறேன். 

இந்த யோக்கியதை உள்ளவர்தான், பேதங்கள் போக வேண்டும் என்று சொல்கிறார். இப்போதுதான் உண்மையில் பேதமும், துவேஷமும் உக்கிரமாக இருக்கிதாம் என்று பம்மாத்துப் பேசுகிறார்.

“தீண்டாமை க்ஷேமகரமானது!” என்று பச்சையாகப் பேசிய இந்தப் பேர்வழிதான் பேதங்கள் பற்றிப் பசப்புகிறார். பாம்பு படம் எடுப்பதுகூட அழகாகத்தான் இருக்கிறது என்ற ஏமாந்துவிட வேண்டாம்.

தீண்டாமையை ஒழிப்பதற்காக இதே சங்கராச்சாரியாரின் ஆதரவைக் கேட்பதற்காக காந்தியார், அவர் முகாமிட்டிருந்த பாலக்காட்டில் சந்திக்கச் சென்றபோது, காந்தியாரை மாட்டுக் கொட்டடியில் வைத்துப் பேசிய இந்த ஜெகத்குரு கூறிய கருத்து என்ன? தீண்டாமையை ஒழிப்பது என்றால், அதில் நம்பிக்கையுள்ள மக்களின் மனதைப் புண்படுத்துவதாகும் என்று சொல்லவில்லையா?  

(ஆதாரம்: “தமிழ்நாட்டில் காந்தி”, பக்கம் 575, 576)

தீண்டாமை இழிவுக்கு ஆட்படுத்தப் படக் கூடிய மக்களின் மனத் துன்பத்தைப் பற்றி ஜெகத் குருவுக்குக் கவலையில்லை. தீண்டாமையில் நம்பிக்கையுள்ள கேடு கெட்ட கூட்டத்தின் நம்பிக்கை புண்படுவது பற்றித்தான் சங்கராச்சாரியாருக்குக் கவலை!

இப்படிப்பட்ட பேர்வழிகள்தான் மகான்களாம்  மண்ணாங்கட்டிகளாம்!

ஸநாதனம் என்பதற்கு அதே சங்கராச்சாரியார் கூறும் பொருள் என்ன? 

‘துக்ளக்’கில் திருவாளர் குருமூர்த்தி அய்யர் எடுத்துக்காட்டும் அதே சங்கராச்சாரியார்தான் “சனாதன தர்மமே சங்கரர் தரும் நெறி” என்று தலைப்பிட்ட கட்டுரையில் (அதுவும் “தெய்வத்தின் குரல்” என்ற சங்காச்சாரியாரின் நூலில் இருந்துதான்.)

“நம் சனாதன சாஸ்திரங்கள் வரையறை செய்து தந்த சமூகப் பாகுபாடு (வர்ண தர்மம்) கூடாது என்று சிலருக்குத் தோன்றுகிறது”  என்று தனது விசனத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்.

‘ஸநாதனம்’ என்றால் ஏதோ சாக்குப் போக்குகளைச் சொல்லி சமாளிக்கும் பார்ப்பனர்களும், துதிபாடிகளும் இதற்கு என்ன பதில் சொல்லப் போகிறார்கள்?

ஸநாதனம் என்றால் வர்ண தர்மம் தான் – ஜாதி தர்மம் தான் – என்று மட்டைக்கு இரண்டு கீற்றாகக் காஞ்சி முனி புங்கவர் பச்சைப் பார்ப்பனத் தனமாகக் கூறிய நிலையில், குருமூர்த்திகளின் நிலைப்பாடு என்ன? சங்கராச்சாரியாரைக் காப்பாற்றப் போகிறாரா அல்லது கை கழுவப் போகிறாரா?

இன்னும் இருக்கிறது இவர்களின் தோலை உரிக்கும் சங்கதிகள்.

“பழைய தர்மங்களை எல்லாம் முறிவு படாமல் காப்பாற்றப் பிரயத்தனப்பட வேண்டும் என்று எங்களுக்கு சிறீ சங்கர பகவத் பாதர்கள் ஆக்ஞை இட்டிருக்கிறார்கள்” (‘தெய்வத்தின் குரல்’ முதல் பாகம் – பக்கம் 284)

யார் இந்த சிறீ சங்கர பகவத்பாதர்? நாம் அடையாளங் காட்டத் தேவையில்லை.

அமெரிக்கா வரை சென்று இவாளின் தர்மங்களை நீட்டி முழங்கியதாகப் பெருமிதப்படும் அந்த விவேகானந்தர் ஆதி சங்கரரை நார் நாராகக் கிழித்து தோரணம் கட்டித் தொங்க விட்டுள்ளாரே!

இதோ படியுங்கள் – படியுங்கள்!

பார்ப்பனர்களைத் தோல் உரிக்கிறார்

ஆதி சங்கரப் பார்ப்பனர் பற்றி விவேகானந்தர்!

ஆணவக்காரர், இதயமில்லாதவர், கொலைகாரர்

“சங்கரருடைய புத்தி நாவிதன் கத்தியைப்போல மிகவும் கூர்மையாய் இருந்தது; அவர் வாதம் புரிவதில் வல்லவர்; மஹா பண்டிதர்; அதில் அய்யமில்லை. என்றாலும், அவரிடத்தில் அகன்ற நோக்கமில்லை; அவருடைய இதயமும் அத்தகையதாகவே காணப்பட்டது. மேலும், அவர் தமது பிராம்மணத்துவத்தில் பெருமை பாராட்டுபவர். இக் காலத்துத் தென்னிந்திய பிராம்மணப் புரோகித வகுப்பார்போல, அவர் இயற்றிய வேதாந்த சூத்திர வியாக்கியானத்தில் பிராம்மணர் அல்லாத வகுப்பார் மேலாகிய பிரம்மஞானத்தை அடைய மாட்டார் என்று எவ்வளவு வாதாடுகிறார்! அவர் காட்டும் நியாயங்களோ எவ்வளவு நகைப்புக்கு இடமாகின்றன. விதுரன் பிரம்மஞானத்தை அடைந்தான்; அது முற்பிறவியிலே அவன் பிராம்மணத் திருமேனியோடு பிறந்த காரணத்தினால், என்கின்றார். நல்லது;

இந் நாளில் சூத்திரன் ஒருவன் பிரம்ம ஞானத்தையடைந்தால், உங்கள் சங்கரர் சொல்லுவது போலவே, அவன் முற்பிறப்பிலே பிராம்மணனாயிருந்த காரணத்தினால் அத்தகைய ஞானத்தை அடைந்தானென்று சொல்ல வேண்டுமா? அய்யோ பாவம்! பிராம்மணத்துவத்தை இவ்வளவு தூரம் இழுத்து வாதாடுவதில் என்ன பயன்? உயர்ந்த மூன்று வருணத்தாரும் வேதங்களை ஓதுவதற்கும் பிரம்மத்தை அடைவதற்கும் உரியவரென்று வேதம் கூறவில்லையா? வேதப் பிராம்மணத்திற்கு எதிராகச் சங்கரர், இந்த விஷயத்தில் தமது புத்திசாலித்தனத்தைக் காட்டுவது வேண்டப்படாத தொன்று. வாதத்திலே தோல்வியடைந்த எத்தனையோ புத்த சந்நியாசிகளை நெருப்புக்கு இரையாக்கின, அவருடைய இதயத்தை என்னவென்று சொல்வது! “வாதத்திலே தோல்வியுற்றோம்! என்று நெருப்பிற் புகச் சித்தமாயிருந்த பவுத்தரும் மூடர். சங்கரர் இந்தச் செய்கையைச் செய்தது மூடப் பிடிவாதமன்றி வேறு என்ன? புத்த(ர்) தேவருடைய இதயத்தை இதனோடு ஒப்பு வைத்து நோக்குவாயாக, சிறு ஆட்டுக் குட்டியினுடைய உயிரைக் காப்பாற்றத் தமது உயிரைக் கொடுக்கச் சித்தமாயிருந்தார் புத்தர்; `பஹுஜன ஹிதாய பஹுஜன ஸுகாய- பலருடைய இதத்திற்காகவும் பலருடைய நலத்திற்காகவும் வாழ்ந்தார். எவ்வளவு அகன்ற சிந்தை! எவ்வளவு இரக்கம்!”

(“சுவாமி விவேகானந்தர் சம்பாஷைணைகள்” பக்கம் 81, 82)

‘துக்ளக்’ கும்பலே, பதில் சொல்!

நீங்கள் சாட்சிக்குக் கொண்டு வந்த சங்கராச்சாரியார், ஆதி சங்கரர்களின் தராதரம் என்ன என்று இப்பொழுது புரிகிறதா?

சனாதன முறையில் குழந்தை திருமணம்

“பிரமாணத்திரட்டு” எனும்  நூல் சனாதனத்தினை விளக்கும் முக்கியமான ஆவணம். இந்த நூல் 1929 ஆம் ஆண்டு மதராஸ் பிரஸிடென்சி வர்ணாஸ்ரம தர்ம மகாநாட்டின் போது எழுப்பப்பட்ட கேள்விகளுக்புப் பதில் அளிக்கும் வண்ணமாக பல சனாதன மூல நூல்களை பிரமாண நூலாகக் கொண்டு எழுதப்பட்ட நூல்.முக்கியமாக சனாதனிகள் திருமணத்தில் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய விதிமுறைகளைப் பற்றி விளக்கும் நூல் இது. வைதிக திருமணம் பற்றி எழுப்பப்பட்ட கேள்விகளுக்கு சனாதனப் பிரமாண  நூல்களில் உள்ளவற்றைத் தொகுத்து வழங்கியிருக்கிறார் பண்டிட்  U.P.கிருஷ்ணமாச்சாரியார் அவர்கள். நூலின் முன் அட்டையில்,

THE M. P. V. D. CONFERENCE MADRAS (1929).- (The Madras Persidency Varnashrama Dharma Conference, Madras)

பிரமாணத் திரட்டு (SCRIPTURAL TEXTS ON

MARRIAGE ETHICS)

COMPILED BY:

U. P. Krishnamacharya of Benares, From the Pandits' Essays, read at the Conference.

PRESIDENT: Dewan Bahadur T. R. Ramachandra Iyer,Advocate, Madras.

FORMERLY MEMBER OF COUNCIL OF STATE.

எனும் விபரங்கள் உள்ளது. மகாநாட்டில் எழுப்பப்பட்ட ஆறு கேள்விகளுக்கு கீழுள்ள சுருக்கமான பதிலைத் தருகிறது இந்நூல்;

1929-ம் வருஷத்திய சென்னைமாகாண வர்ணாச்ரமதர்ம மஹாஸபை

பண்டித பரிஷத்தின் பிரமாணத்திரட்டு.

1-வது கேள்விக்குப் பதில்.

விவாஹம் ஸ்திரீகளுக்கு இன்றியமையாததோர் ஸம்ஸ்காரம் அது ருதுவாகிறதற்கு(வயதிற்கு வருமுன்பே) முன்தான் நடக்கவேண்டும்.

இந்தக் பதிலை நியாயப்படுத்தும் வண்ணம் 15  பிரமாண நூல்களில் உள்ள ஸ்லோகங்களையும் அதன் விளக்கமும் நூலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.அதில் உள்ள இரண்டு நூல்களின் விளக்கத்தை கீழே தருகிறேன்,

a) संवर्तः - ஸம்வர்த்தா

उपायनोदितः कालः स्त्रीणामुद्वाहकर्मणि ।

तस्माद्र्भाष्टमः श्रेष्टः जन्मतो वाऽष्टवत्सरः ॥ 

ஸ்திரீகளுக்கு விவாஹகாலமானது புருஷர்களுடைய உபநயன காலத்தை குறிப்பிடுகிறது. ஆதலால் கர்ப்பம் முதல் எட்டாவது வயதிலாவது, ஜன்மம் முதல் எட்டாவது வயதி லாவது விவாஹம் செய்வது ச்ரேஷ்டம். ( 2 .11.) 

b) यमः - யம

विवाहश्चोपनयनं स्त्रीणामाह पितामहः ।          

 तस्माद्गर्भाष्टमः श्रेष्टः जन्मतोवाऽष्टवत्सरः II

புருஷனின் உபநயன காலத்தில் ஸ்திரீகளுக்கு விவாஹம் செய்யவேண்டும் என்று பிதாமஹன் சொல்லியிருப்பதால் கர்ப்பம் முதல் எட்டாவது வயதிலாவது பிறந்தது முதல் எட்டாவது வயதிலாவது விவாஹம் செய்யவேணும் ( 6.8.5.11.15) 

2-வது கேள்விக்குப் பதில்

ருதுவிற்குப் பிறகு விவாஹம் நிஷித்தம்; செய்தால் பிதா, கன்னிகை, வரன், ஆகியவர்கள் பிரஷ்டர்களாவார்கள்.

a) आश्वलायनः -ஆஸ்வலாயனர்

अष्टवर्षा भवेद्गौरी पुत्रपौत्रप्रवर्धनी ।

எட்டு வயதுள்ளவள் கௌரீ. அவளை விவாஹ்ம் செய்தால் புத்திர பௌத்திரர்களை விருத்திசெய்வாள்.(16.11.4.15.)

b) आपस्तम्बः, संवर्तः-ஆபஸ்தம்பர்

अष्टवर्षा भवेद्गौरी नववर्षा तु रौहिणी । 

दशवर्षा भवेत्कन्या अतऊर्ध्व रजस्वला ॥

यमः - யம

दृशमे कन्यका प्रोक्ता द्वादशे वृषळी तथा ।

எட்டு வயதுள்ளவள் கௌரீ எனவும், ஒன்பது வயதுள்ளவள் ரோகிணீ எனவும், பத்துவயதுள்ளவள் கன்னிகை எனவும், அதற்கு மேற்பட்டவள் ரஜஸ்வலை எனவும், பன்னிரண்டு வயதுள்ளவள் வ்ருஷளீ எனவும் ஏற்படுகிறது. (6,8,5,4,9,7,1,2,11,14,15,15)

c) संवर्तः, यमः, पराशरः-ஸம்வர்த்தா, யம,பராசரர்

प्राप्ते च द्वादशे वर्षे यदा कन्या न दीयते । 

तदा तस्यास्तु कन्यायाः पिता पिबति शोणितम् II

எந்த பிதா பன்னிரண்டுவயதிலும் கன்னிகையை விவாஹம் செய்து கொடுக்கவில்லையோ அவன் ஒவ்வொரு மாதத்திலும் அவளுடைய ரஜஸ் ஆகிற ரத்தத்தைப் பானம் செய்கிறான். ( 6, 5, 4, 1, 2, 11, 14 ,15.)

d) संवर्तः- ஸம்வர்த்தா

माताचैव पिताचैव ज्येष्ठत्रता तथैवच । 

त्रयस्ते नरकं यान्ति दृष्ट्वा कन्यां रजस्वलाम् II

தாய், தந்தை, தமயன் மூன்றுபேரும் விவாஹம் செய்யாத கன்னிகையை ரஜஸ்வலையாகப் பார்த்துவிட்டால் நரகத்தை அடைகிறார்கள். ( 6, 8, 5, 4, 2, 11 ,14.)

e) बृहस्पतिः -பிருஹஸ்பதி

वृषळीसंग्रहीता यो ब्राह्मणोमद‌मोहितः । 

सततं सूचकं तस्य ब्रह्महत्या दिने दिने ॥

எந்தப்ராம்மணன் மத மோகத்தால் வ்ருஷளியைப் (12 வயதுள்ளவள்)புணர்கிறானோ அவனை எப்போதும் தீட்டு விடுவதில்லை. ப்ரும்மஹத்தி தோஷத்தையும் ஒவ்வொரு நாளும் பெறுகிறான். (15,.11)

f) पैठीनसिः - Paithinasi

'अथ ऋतुमती भवति दाता प्रतिगृहीताच नरकं व्रजेत् ।

ரஜஸ்வலையைக் கொடுத்தால் கொடுத்தவன் வாங்கினவன் இருவரும் நரகத்தை அடைகிறார்கள். (15.12.11)

g) पितामहः - Pitamaha

प्रपितामहश्चेतिविष्टायां जायते । 

तस्मान्नाग्निका देयेति II

ரஜஸ்வலையை விவாஹம் செய்தால் ப்ரபிதாமஹன் முதலியவர்கள் மலத்தில் புழுவாக உண்டாகிறார்களென்றிருப்பதால் நக்னிகையை (உடை உடுத்தாத சிறு பெண்)விவாஹம் செய்து கொடுக்கவேண்டும். (15, 12)

h) बृहस्पतिः, अङ्किराः - பிருஹஸ்பதி,ஆங்கிரஸ்

यस्तां विवाहयेत्कन्यां ब्राह्मणो मदमोहितः । 

अंसभाष्यो ह्यपातयः स विप्रो वृषळीपतिः ॥ 

सततं सूतकं तस्य ब्रह्मङ्ख्या दिने दिने ।

எந்த பிரரம்மணன் வ்ருஷளியை (12 வயதானவள்)மோஹம் கொண்டு விவாஹம் செய்து கொள்ளுகிறானோ அவனுடன் ஸம்பாஷித்து வருவதும் அவனை பந்தியில் சேர்த்து அவனுடன் சாப்பிட்டு வருவதும் கூடாது. ஏனெனில் அவன் வ்ருஷளி பதியாகிறான்.அவனை தீட்டு ஒருபோதும் விடுவதில்லை. அவன் ஒவ்வொரு நாளிலும் ப்ருமமஹத்தி தோஷத்தைப் பெறுகிறான். (6.8,5.4,9.11) 

i) नारदः- நாரதர்

यावन्तश्चार्तवस्तस्याः समतीयुः पतिं विना । 

तावत्यो भ्रूणहत्याःस्युः तस्य यो न ददाति ताम् ॥

கல்யாணமன்றியிருப்பவள் ருதுவாய் எதுவரையில் புருஷனை அடைகிறாளோ அதுவரையில் ஏற்படும் குற்றங்கள் அவள் தகப்பனைப் பற்றியிருப்பதால் அவள் தகப்பன் ப்ரூண ஹத்தி தோஷத்தைப் பெறுகிறான். (6, 5, 14, 11, 15)

i) मरीचिः, माधवीये यमः - மாரிஷி, Madhavi,யம

गोरीं ददन्नाकपृष्टं वैकुण्ठं रोहिणीं ददन् ।

कन्यां ददन् ब्रह्मलोकं रौरवन्तुरजस्वलाम् II

எட்டுவயதுள்ள கௌரியை விவாஹம் செய்து கொடுத்தவன் நாகப்ருஷ்டம் என்கிற நல்லுலகத்தையும், ஒன்பதுவயதுள்ள ரோஹிணியைக் கொடுத்தவன் வைகுண்டத்தையும், பத்து வயதுள்ள கன்னிகையைக் கொடுத்தவன் ப்ரும்ம லோகத்தையும் பெறுவான்; அதற்கு மேல்பட்டவளான ரஜஸ்வலையைக்கொடுத்தவன் நாகத்தை அடைகிறான். (15. 16. 11. 14. 2. 1.7.4 5.8.)

j) वसिष्ठः வசிஷ்டர் 

प्रयच्छन्नग्निकां कन्यां ऋतुकालभयात्पिता । 

ऋतुमत्यां हि तिष्ठन्त्यां दोषः पितरमृच्छति II

ருதுகாலம் நெருங்கிவிடுமென்கிற பயத்தால் பிதாவானவன் நக்னிகையாயிருக்கும் (ஆடை அணியாத சிறுமி) போதே கன்னியைத்தானம் செய்துவிடவேண்டும். ஏனெனில், அவள் ருதுவாகிவிட்டால் பிதாவைத் தோஷம் பிடிக்கிறது. (15, 16. 11. 8.5. 4.1.2)

k) वसिष्ठः- வசிஷ்டர்

यावन्न लज्जिताङ्गानि कन्या पुरुषसन्निधौ । योन्यादीन्यवगूहेत तावद्भवति नग्निका ॥

கன்னிகையானவள் புருஷர்கள் முன்பு வெட்கத்தால் தனது சரீரங்களை மறைத்துக்கொள்ள எதுவரையில் பிரயத்தனப்படவில்லையோ அதுவரையில் நக்னிகை எனப்படுவள்.

(8. 5. 4 1. 2. 11, 15, 16. 12)

l) मनुः - மனு

कालेऽदाता पिता वाच्यः ...... I

எட்டு வயதில் விவாஹம் செய்து கொடுக்காத பிதா வானவன் நிந்திக்கத்தக்கவன். (3, 5, 4, 11.)

m) गौतमः - கௌதமர்

प्रदानं प्रागृतोः । 

अप्रयच्छन् दोषी ॥

ருதுவுக்குமுன் விவாஹம் செய்யவேண்டும். அப்படிக் கொடுக்காவிடில் ப்ருஹ்மஹத்தி தோஷமுள்ளவன்.(3,4,11.)

n)वसिष्ठः - வசிஷ்டர்

यावच्च कन्यामृतवः स्पृशन्ति – ।

भ्रूणानितावन्ति हतानि ताभ्यां मातापितृभ्यामिति धर्मवादः ॥

விவாஹமாகாத பெண்ணுக்கு எவ்வளவு ருது உண்டா யிருக்கின்றனவோ அவ்வளவு ப்ருஹ்மஹத்தி தோஷங்களை தாய் தந்தைகள் அடைகிறார்கள் என்று தர்மச்சொல். ( 11, 16, 13,9.)

o) शौनकः - சௌனகர்

रजस्वलाच या कन्या यदि स्याद्विवाहिता । 

वृर्षळी वार्षलेयस्स्यात् जातस्तस्यां सचैवहि ॥

கல்யாணமாகாத பெண் ரஜஸ்வலையாகிவிட்டால் அவளுக்கு வ்ருஷளீ எனவும், அவளிடம் உண்டான பிள்ளைக்கு வ்ருளீபுத்திரனென்றும் பெயர்.

p) बृहस्पतिः, बृहद्यमः -பிருஹஸ்பதி Brhadyama

वृषळीगमनंचैव मासमेकं निरन्तरम् । 

इह जन्मनि शूद्रत्वं मृतः श्वाचैव जायते II

ஒரு மாதம் முழுவதும் வ்ருஷளீயை அடைந்தவன் இந்த லோகத்தில் சூத்திரனாகவும், மறித்த பின் நாயாகவும் பிறப்பான். ( 4, 16, 11 ,15.)

q) विष्णुः - விஷ்ணு

पितृगेहे तु या कन्या रजो दृष्ट्वा मृता यदि । 

शूद्रवत्तां च संस्कुर्यात् पिण्डदानं कृताकृतम् II

பிதாவின் வீட்டில் விவாஹமாகாத பெண் ருதுவாகி மறித்தால் மந்திரமில்லாமல் சூத்திர சவம்போல் எறிக்க வேண்டும். ( 9 ,11.)

r) भारते - பாரதம்

पितृगेहे तु या कन्या रजः पश्यत्यसंस्कृता । 

माखि मासि स्रवत्तस्याः पिता पिबति शोणितम् ॥

பிதாவின் வீட்டில் விவாஹமாகாமல் ருதுவாகிவிட்டால் ஒவ்வொரு மாதமும் அவள் தகப்பன் ரத்தத்தை பானம் செய்கிறான்.

s) " याति कन्याप्रदातातु स्वर्गलोके महीयते । 

रजस्वलाप्रदाता तु नरकं याति भारत II

பாதனே! கன்னிகையை விவாஹம் செய்து கொடுத்த பிதா ஸ்வர்க்கத்தை அடைகிறான் ரஜஸ்வலையை (வயதுக்கு வந்த பெண்) விவாஹம் செய்து கொடுத்தவன் நரகத்தை அடைகிறான்.

t) व्यासः स्कान्दे, काशीखण्डे - வியாஸரின் ஸ்கந்த புராணம்-காசீ காண்டம்

कन्यां भुङ्क्ते रजः काले अग्निः शशी लोमदर्शने । 

स्तनोद्भेदे तु गन्धर्वः तत्प्रागेव प्रदीयते II

दृश्यरोमा त्वपत्यन्नी कुलप्न्नोद्गतयौवना । 

पितृन्नाऽऽविष्कृतर जास्ततस्ताः परिवर्जयेत् II

कन्यादानफलप्रेप्सुः तस्माद्दद्यादनग्निकाम् । 

अन्यथा न फलं दातुः प्रतिग्राही पतेद्धः II

कन्यामभुक्तां सोमाद्यैः ददद्दानफलं लभेत् । 

देवभुक्तां ददद्दाता न स्वर्गमधिगच्छति II

கன்னிகையின் ரஜஸ் (மாதவிடாய் அல்லது வயதுக்கு வரும்) காலத்தில் அக்னியும், ரோமமுண்டாகும் ஸமயத்தில் ஸோமனும், ஸ்தனமுண்டாகும் ஸமயத்தில் கந்தர்வனும் அனுபவிக்கிறானென சொல்லியிருப்பதால் அதற்கு முந்தியே விவாஹம் செய்யவேண்டும். ரோமமுண்டாகும் காலத்தில் விவாஹம் செய்தால் பிள்ளையைக் கொல்லுபவளும், ஸ்தனமுண்டாகும் ஸமயத்தில் விவாஹம்செய்தால் குலத்தைக் கெடுப்பவளும் ரஜஸ் உண்டாகும் ஸமயத்தில் விவாஹம் செய்தால் பித்ருக்களைக் கொல்லுவதுமாவார்களாகையால், அவர்களை விவாஹம் செய்யக்கூடாது.

கன்னிகாதான பலத்தை அடைகிறவர்கள் அநக்னிகையான(உடை அணியாத சிறுமி) கன்னியைத் தானம் செய்யவேண்டும். இப்படிக் கொடாவிட்டால் பலனில்லை. ப்ரதிக்ரஹம் பண்ணுகிறவனும் கர்மங்களினின்றும் நழுவினவன். ஆகையால் முன்கூறிய தேவதைகளால் அனுபவிக்கப்படாத கன்னிகையைத்தானம் செய்தால் தானபலனை அடைகிறான். அப்படிக் கொடாவிடில் நல்லுலகத்தை அடையமாட்டான்.

3-வது கேள்விக்குப் பதில்.

கர்ப்பாதானம் (ருதுசாந்தி) ஓர் ஸ்ம்ஸ்காரம். அது ருதுவாகி பதினாறு நாள்களுக்குள் செய்யத்தக்கது. இல்லையேல் பாபம் ஸம்பவிக்கும்.

a) बोधायनः, पराशरः - போதாயனர்,பராசரர்

ऋतुस्नातां तु यो भार्या स्वस्थस्तन्नोपगच्छति । 

घोरायां भ्रूणहत्यायां युज्यते नात्र संशयः II

ருதுஸ்நானம் செய்த பெண்டீரை எவன் ரோகமற்றவனாயிருந்தும் அடையவில்லையோ அவன் மஹத்தான ப்ரூண ஹத்தியை அடைவானென்பதில் ஸந்தேகமில்லை.

b) बोधायनः - போதாயனர்

चतुर्थीप्रभृत्याषोडशीमुत्तरामुत्तरां युग्मां उपैति प्रजानिश्रेयस मृतुगमनमित्याचार्यः ।

ருதுஸ்நானம் செய்த நாலாம் நாள் முதல் பதினாறு நாளும் இரட்டைப்பட்ட  நாளில் அடைந்தால் நல்ல பிள்ளைகளை அடைந்து ச்ரேயஸ்ஸாக இருக்கலாமென்று ருது கமனத்தை போதாயனாசார்யர் சொன்னார் ( 3, 7 ,11.)

4-வது கேள்விக்குப் பதில்.

புத்திபூர்வக பாபத்திற்குப் பிராயச்சித்தம் விதிக்கப்படவில்லை. தவறுதலாகச் செய்யப்பட்டு, பச்சாத்தாபமுண்டானால் அத்தகையவர்கட்கே பிராயச்சித்தம் விதிக்கப்பட்டதாகும்.

a) जाबालिः- ஜாபாலி

अकामकृतपापानां ब्रुवन्ति ब्राह्मणा व्रतम् ।

அறியாமல் செய்த பாபத்திற்குத்தான் பிராம்மணர்கள் பிராயச்சித்தம் விதிப்பார்கள்.(2)

5-வது கேள்விக்குப் பதில்.

புருஷன் தன் வயதைவிட குறைந்த வயதுள்ள பெண்ணையே விவாஹம் செய்யவேண்டும். புருஷன் வயதைவிட அதிக வயதுள்ள பெண்ணை ஒருக்காலும் விவாஹிக்கக்கூடாது.

a) आश्वलायनः - ஆஸ்வலாயனர்

अष्टवर्षा भवेद्गौरी पुत्रपौत्रविवर्धनी । 

पञ्चविंशतिवर्षीयस्तां कन्यामुद्वहे‌न्द्विजः II

8-வயதுள்ள கௌரீ என்பவள் புத்திர பௌத்திரர்களை விருத்திசெய்யக்கூடியவள் அவளை 25-வயதுள்ள புருஷன் விவாஹம் செய்துகொள்ளவேண்டும்.

b) बृहस्पतिः - பிருஹஸ்பதி

त्रिंशद्वर्षो दशाब्दान्तु भार्या विन्देत मानवः । 

एकविंशतिवर्षो वा सप्तवर्षामवाप्नुयात् II

முப்பது வயதுள்ள புருஷன் 10 வயதுள்ள ஸ்திரீயை யும், 21 வயதுள்ள புருஷன் 7 வயதுள்ள ஸ்திரீயையும் விவாஹம் செய்துகொள்ளலாம். ( 3, 7, 1, 2, 11 ,16.)

c) विष्णुः- விஷ்ணு

वयोधिकां नोपगच्छेत् दीर्घा कन्यां स्वदेहतः । 

स्ववर्षात् द्वित्रिपश्वादिन्यूनां कन्यां समुद्वहेत् II

தன் வயதைக்காட்டிலும் 2,3,5 வயதுக்குக் குறைந்தவளை விவாஹம் செய்துகொள்ளவேணும். தன் வயதைக் காட்டிலும் அதிக வயதுள்ளவளையும் தன்னைக்காட்டிலும் உயரமுள்ளவளையும் விவாஹம் செய்யக்கூடாது. ( 3 ,11.)

d) विष्णुः- விஷ்ணு

वर्षेरेकगुणां भार्यामुद्वहेत् त्रिगुणो वरः । 

त्र्यष्टवर्षोऽष्टवर्षा वा वयोमात्रा वरा नच ॥

பெண்ணைக்காட்டிலும் வரன் வயது ஒரு பங்கு அதிகமாவது மூன்று பங்கு அதிகமாவது இருக்கவேண்டும். 24 வயதுள்ள வரன் 8 வயதுள்ளவளை விவாஹம் செய்துகொள்வது குற்றமன்று. 2, 3 மாதக் குறைவுள்ளவள் எக்காலத் திலும் விவாஹத்திற்குறியவளன்று. ஒரு வயதாவது வித்தியாஸம் வேண்டும். ( 3, 2, 11, 14 ,15.)

e)मनुः - மனு

त्रिंशद्वर्षो वहेत्कन्यां हृद्यां द्वादशवार्षिकीम् । 

त्र्यष्टवर्षोऽष्टवर्षा वा धर्मे सीदत्ति सत्वरः ॥

தர்மம் செய்ய த்வரையுள்ளவன் முப்பது வயதுள்ள வரன் பன்னிரண்டு வயதுள்ள பெண்ணை விவாஹம் செய்து கொள்ளலாம். 24-வயதுள்ளவன் 8-வயதுள்ள பெண்ணை விவாஹம் செய்யலாம். (4, 5, 14, 15, 16, 11)

f) आपस्तम्बः- ஆபஸ்தம்பர்

वर्षकारों च वर्जयेत् ।

புருஷன் பிறந்த வருஷத்தில் பிறந்தவளை விவாஹம் செய்யக்கூடாது. (11)

6-வது கேள்விக்குப் பதில்.

ஸ்திரீகள் பதிக்குப் பணிவிடை செய்வதாலேயே இஹபர ஸௌக்கியங்கள் யாவற்றையும் எளிதில் பெறமுடியும். தான் தோன்றியதாகத்திரியும் ஸ்திரீ இச்சுகங்களை இழப்பதுடன் பரலோகத்திலும் நரகாதி பல துன்பங்களை அடைவாள்.

இந்தப் பதில்களோடு வேறு முக்கியமான மூல நூல்களின் ஸ்லோகங்களையும் அதன் விளக்கங்களும் இந்நூலில் கூறப்பட்டுள்ளவற்றைக் கீழே தருகிறேன்,

a) विष्णुसंहिता मनुः - விஷ்ணு சம்ஹிதை, மனு

नास्ति स्त्रीणां पृथग्यज्ञो नव्रतं नाप्युपोषितम् ।

पतिं शुश्रूषते यत्तु तेन स्वर्गे महीयते II

ஸ்திரீகட்கு யக்ஞம், விருதம், உபவாஸம் முதலிய இவை கள் தனியே ஏற்படவில்லை. பதிக்குப் பணிவிடை செய்வதாலேயே ஸ்வர்க்கம் பெறுவாள்.(12,1.1)

b) महाभारते -மகாபாரதம்

यमोऽथ लोकपालस्तु बभाषे पुष्कलं वचः । 

माशुचस्सन्निवर्तस्व न लोकास्स्रन्ति तेऽनघे II

स्वधर्मविमुखा नित्यं कथं लोकान् गमिष्यसि । 

दैवतं हि पतिर्नार्याः स्थापितस्त्रर्वदेवतैः. II

मोहेन त्वं वरारोहे न जानीषे स्वदैवतम् । 

पतिमत्यास्त्रिया लोके धर्मः प्रत्यर्पितस्त्विति ॥

अनृतावृतुकाले च मन्त्रसंस्कारकृत्पतिः । 

सुखस्य नित्यं दातेह परलोके च योषितः ॥ 

अश्शीलः कामवृत्तो वा गुणैर्वा परिवर्जितः । 

न स्त्रियाः परिवर्ज्यस्स्यात् सततं दैववत्पतिः II

पाणिग्रहस्य साध्वी स्त्री जीवतो वा मृतस्य वा । 

पतिलोकमभीप्सन्ती नाचरेत् किञ्चिदप्रियम् ॥ 

बालया वा युवत्या वा वृद्धया वापि योषिता । 

न स्वातन्त्रेण कर्तव्यं कार्य किंचित् गृहेष्वपि ॥

லோகபாலனான யமன் அர்த்தபுஷ்டியுள்ள வார்த்தை சொல்லுகிறான். தோஷமற்ற பெண்ணே ! சற்றும் வருத்த மடையாதே! நீ குற்றமற்றவளாயினும் உனக்கு நல்லுலகம் கிட்டாததாகையால் திரும்பி என்னுடன் வரவேண்டும். பாபங்களில் புகா தவளாயினும் ஸ்வதர்மத்தில் சிரத்தையற்ற நீ நல்லுலகம் எவ்விதம் பெறுவாய். பெண்டீருக்குக் கணவன் தெய்வமென்று தேவர் முதலானவர்களால் நிலைநாட்டப்பட்டிருப்பதை நீ மோகத்தினால் சற்றும் அறியவில்லை. இவ்வுலகத்தில் பதியோடு கூடின பெண்டீருக்குக் கணவன் அருகிலிருக்கும் மஹாதேவதையாகிறான். கணவன் பரலோகத்திலும் இகலோகத்திலும் ஸ்திரீகளுக்கு நல்ல சுகத்தையும், ருதுகாலத்திலும் அஃதில்லாதகாலத்திலும் மந்திர பூர்வகமான ஸம்ஸ்காரத்தையும் செய்து வருகின்றான், ஆதலால் அவன் சீலம், நற்குணம் இவைகளைப் பெறாமல் விடாக்காமம் கொண்டவனாயிருப்பினும் அவனைப் பெண்டீர் தள்ளிவிடமுடியாது.

ஏனெனில் அவன் இகபர லோகங்களில் சுகத்தைத் தரும் தெய்வத்திற்குச் சமானமாகிறான். நற்கதியைப் பெற பிரியமுள்ளவள் தன் கணவன் பிழைத்திருக்கின்றவனாயினும், இறந்தவனாயினும் அவனுக்கு எக்காலத்திலும் தீங்கு நினைப்பது கூடாது. அன்றியும் இளைமையிலும் யௌவனத்திலும், முதிர்மையிலும், புருடனது அனுமதியை விட்டு வீட்டில் எதையும் தனக்கிசைந்தபடி செய்து வருவது கூடாது. (11)

c) बोधायनः - போதாயனர்

भर्तृहिते यतमांना स्वर्ग लोकं जनयेरन्निति ।

பர்த்தாவுக்கு ஹிதமான பணிவிடை செய்பவள் ஸ்வர்க்க லோகத்தைப் பெறுகிறாள். (11)

########

இந்த நூலில் உள்ள செய்திகள் சனாதனிகளுக்கு அதிர்ச்சியளிக்க வாய்ப்பு குறைவுதான். ஆனால் அவர்களை உயர்வாக க் கருதி அடிமை வாழ்வு வாழும் சிலருக்கு பிற்போக்குத்தனமான வைதிக சனாதனிகளின் போக்கு அதிர்ச்சி அளிக்கலாம்.

உனக்கு சமஸ்கிருதம் தெரியுமா நூலை எழுதியவர்கள் தவறாக மொழியாக்கம் செய்துள்ளனர் என்கிறவர்கள் தாராளமாக தங்கள் பொய்களை அவிழ்த்து விடலாம்.

மேலுள்ள செய்திகளோடு தொடர்புடைய மற்ற நூல்களைப் பற்றி அடுத்த பதிவில் எழுதுகிறேன்.

குறிப்பு: 

பிரமாணத்திரட்டு நூலின் எல்லா பக்கங்களையும் இணைத்துள்ளேன்.

- தினகரன் செல்லையா முகநூல் பதிவு, 05.05.24

பிரம்ம முகூர்த்தம் என்றால் என்ன ?

பதிலடிப் பக்கம் : அது என்ன பிரம்ம முகூர்த்தம்?

விடுதலை நாளேடு

Published April 29, 2024

(இந்தப் பக்கத்தில் மறுப்புகளும், ஆர்.எஸ்.எஸ்.,
சங் பரிவார், பிஜேபி வகையறாக்களுக்குப்
பதிலடிகளும் வழங்கப்படும்)
மின்சாரம்

பிரம்ம முகூர்த்தம் என்றால் என்ன ?
“பிரம்மன் தான் இந்த பிரபஞ்சத்தை படைத்தவர் என இந்து மதத்தில் நம்பப்படுகிறது. ஒரு நாளைக்கு 30 முகூர்த்தங்கள் உள்ளன. இதில் இரவின் கடைசி முகூர்த்தம் பிரம்ம முகூர்த்தம் ஆகும்.
இந்த நேரத்தில் சரஸ்வதியும் பிரம்மனும் தன் பக்தர்களுக்கு ஆசி வழங்குவார்கள் என கூறப்படு கிறது. சூரியன் உதயமாகும் ஒன்றரை மணி நேரத்திற்கு முன்பு பிரம்ம முகூர்த்தம் தொடங்கிவிடும், இது ஒவ்வொரு நாளும் மாறுபடும்.
உதாரணமாக இன்றைக்கு சூரியன் ஆறு மணிக்கு உதிக்கிறது என்றால் அதற்கு ஒன்றரை மணி நேரத்திற்கு முன்பு அதாவது நான்கு முப்பதுக்கு ஆரம்பித்து விடும். பொதுவாக கூற வேண்டும் என்றால் அதிகாலை 4 -6 பிரம்ம மூகூர்த்தம் ஆகும்.
பல மதத்தினரும் அதிகாலையில் இந்த நேரத்தில் ஜெபம் செய்வது, தியானம் மேற்கொள்வது, இஸ்லாமி யர்களின் முதல் தொழுகை என மேற்கொள்ளப்படுகிறது.

இதற்கு ஒவ்வொரு மதத்தினரும் ஒவ்வொரு பெயர் கூறிக் கொண்டாலும் இந்து மதத்தில் இருந்து தோன்றி யதுதான் பிரம்ம முகூர்த்தம்.
பல வெற்றியாளர்களின் ரகசியமான நேரம் இந்த நேரம் தான் . நமது மனநிலையில் நிம்மதி தரக்கூடிய நேரம் பிரம்ம முகூர்த்த நேரம் என அறிவியல் பூர்வமாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.
அதிகாலையில் நாம் எழுந்து விட்டோம் என்றால் அன்றைய நாள் நீண்ட நேரம் நமக்கு கிடைக்கும். நமக்காக கூட நேரங்களை ஒதுக்கிக் கொள்ளலாம்.

பிரம்ம முகூர்த்தத்தில் செய்ய வேண்டியவை:
இந்த நேரத்தில் கடவுளின் மந்திரங்களை உச்சரிப் பதும், கடவுள் வழிபாட்டிற்கு உகந்த நேரம் .அதி காலையில் குளித்துவிட்டு பூஜை செய்வது விளக் கேற்றுவது போன்றவற்றை மேற்கொள்வது இரட்டிப் பான பலன்களை கொடுக்கும்.
தியானம் மேற்கொள்ள உகந்த நேரம் ஆகும். இந்த பிரம்ம முகூர்த்த நேரத்தில் வெட்ட வெளியான பகுதியில் அமர்ந்து இயற்கையான காற்றை சுவாசித்து தியானம் செய்வதன் மூலம் பல உடல் ஆரோக்கிய நன்மைகள் நமக்கு கிடைக்கிறது. இந்த நேரத்தில் நமது உடல் புதுப்பிக்கப்படுகிறது.

மேலும் புத்தகம் படித்தல் மற்றும் இன்றைய நாளுக்கான தீர்மானங்களை திட்டம் செய்வதற்கும் இந்த நேரத்தை பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். பிரம்ம முகூர்த்த நேரத்தில் பிரபஞ்ச ஆற்றல் அதிகமாக கிடைக்கக்கூடிய நேரம் ஆகும்.
இந்த நேரத்தில் நாம் செய்யும் செயல்களின் பலன்கள் இரட்டிப்பாகவும் விரைவிலும் நமக்கு வந்து சேரும்.உங்கள் ஆசைகள் எதுவாயினும் இந்த நேரத்தில் தொடர்ந்து கூறி செபிக்கும் போது விரைவில் நடக்கும் .

பிரம்ம முகூர்த்தத்தில் செய்யக்கூடாதவைகள்:
இந்த நேரத்தில் சாப்பிடக்கூடாது. ஏனெனில் இர வில் நாம் எடுத்துக் கொண்ட உணவே பாதி செரித்துக் கொண்டிருக்கும். இந்த நிலையில் நாம் ஏதேனும் உணவை சாப்பிட்டால் அது அஜீரணத்தை ஏற்படுத் தும்.
கடுமையான வேலைகளை செய்யக்கூடாது இது ஆயுளைக் குறைக்கும் எனவும் கூறப்படுகிறது. இந்த நேரத்தில் தேவையில்லாத பேச்சுக்களை பேசக்கூடாது.
எனவே பிரபஞ்ச சக்தியும் தெய்வ சக்தியும் நிறைந்த இந்த நேரத்தை பயன்படுத்தி உங்கள் ஆசைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்ளுங்கள்.”

இப்படியாக சமூக வலைதளத்தில் பரப்புரை செய்யப்பட்டு இருக்கிறது. இதில் ஏதாவது புத்திக்கு இடம் இருக்கிறதா?
கடவுள் ஒருவர்தான் – அவருக்கு உருவம் கிடை யாது. எங்கும் நிறைந்துள்ளார்; தூணிலும் இருப்பார் – துரும்பிலும் இருப்பார் என்று ஒரு பக்கத்தில் சொல்லிக் கொண்டு, இன்னொரு பக்கத்தில் இது போன்ற கட்டுக்கதைகளை அவிழ்த்து விடுவது மனித சமூகத்திற்கு மாபெரும் கேடல்லவா?
ஒன்றே கடவுள் என்று சொல்லப்பட்ட பிறகு பிரம்மன் எங்கிருந்து குதித்தான்? சிவன் எப்படி வந்தான் – மகாவிஷ்ணு எங்கிருந்து பிறந்தான்? உருவ மற்ற இந்தக் கடவுள்களுக்கு, மனைவிகள், பிள்ளைக் குட்டிகள் என்பதெல்லாம் பச்சையான முரண்பாடுகள் இல்லையா?

ஜெபம் செய்வது, தியானம் செய்வது என்பது தான் மனிதனுக்கு வேலையா? எவ்வளவோ பணிகளில் ஈடுபட வேண்டிய மனிதனை இதுபோனற் மூடக் குட்டையில் மூழ்கடித்து மனித சக்தியையும் காலத் தையும் பொருளையும் கரியாக்குவதா?
பிரம்ம முகூர்த்தம் என்பதை எழுதி வைத்தவர் யார்? எந்தக் காலத்தில் எழுதப்பட்டது? எந்த மொழி யில் எழுதப்பட்டது?
இந்து மதத்தை நம்புகிற ஒருவர் அமெரிக்கா சென்று பெரிய பதவிகளில் அலங்கரிக்கிறார்களே – அவர்களுக்கு இந்த பிரம்ம முகூர்த்த நேரம் எது? அமெரிக்க நேரமும் இந்திய நேரமும் ஒன்றா? பொருந்துமா?
இந்திய அரசமைப்புச் சட்டம் (51கி-லீ)இல் மக்கள் மத்தியில் விஞ்ஞான மனப்பான்மையையும், சீர்த் திருத்த உணர்வையும் வளர்க்கவேண்டியது ஒவ் வொரு குடி மகனின் அடிப்படைக் கடமை என்று கூறப்பட்டுள்ளதே! அப்படி இருக்கும் பொழுது இது போன்ற பிரம்ம முகூர்த்த புரூடாக்களை அனுமதிக் கலாமா? இது சட்ட விரோதமும், மானுட வளர்ச்சிக் கேடும் ஆகாதா? சிந்திப்பீர்!